Een burn-out onder millennials, trend of realiteit? Het is een gedachte die bijna dagelijks door mijn hoofd spookt sinds ik ben begonnen aan mijn studie. Met een deadline die hijgt in mijn nek, en migraine waarvan mijn hersenen uit mijn hoofd ontploffen, is het naar mijn mening geen misplaatste gedachte. Waar mijn moeder haar migraine aanvallen goed onder controle heeft, gaat het er bij mij nog niet in dat ik rekening moet houden met een migraine aanval zodra we de volgende deadline naderen. Maak ik het er als student zelf naar? Lees: perfectionistisch karakter, sociale druk en de stress om studiepunten. Of is het de hoge studielast/werkdruk die ervoor zorgt dat een burn-out bij studenten de overhand neemt?

Als je kampt met een burn-out ben je zowel emotioneel als fysiek uitgeput. Je kunt hierdoor weinig tot niets presteren. Ik zie steeds vaker mensen in mijn omgeving kampen met een burn-out, waaronder veel jonge mensen. Maar ook BN’ers uit de Hilversumse Mediastad voelen geen schaamte meer om uit te komen voor hun burn-out. Namen als Karin Bloemen, Winston Gerschtanowitz en Sophie Hilbrand hebben al een boekje opengedaan over hun ervaringen met een burn-out. Spreken we dan van een trend of is er daadwerkelijk sprake van een stijging? Uit onderzoek van de Landelijke Studentenvakbond blijkt dat meer dan 1 op de 3 studenten een verhoogde kans heeft op een burn-out. Uit het onderzoek blijkt daarnaast dat studenten aanzienlijk meer emotioneel vermoeid zijn dan werkenden.

Dus, spreken we van een trend of de realiteit? Naar mijn mening leidt sociale media ertoe dat een burn-out steeds meer sociaal geaccepteerd wordt. Ik vind het geen trend, eerder de realiteit. Mensen durven hun strijd tegen een burn-out te delen. Deze openheid zegt niets over een eventuele stijging van burn-outs, alleen dat er geen taboe meer op rust. Feit is dat een burn-out vaker in het nieuws komt, of het nu BN’ers, studenten of werkenden betreft, en dat is wat mij betreft een goede zaak.