HILVERSUM – “Als mijn team op zondag speelde deed ik niet mee, meer omdat mijn ouders het toch erg belangrijk vonden dat ik elke zondag mee ging naar de kerk”. Christendom in hedendaagse sport, hoe zit het nou? Voor het jaar 2000 waren er veel christelijke sportclubs te vinden in Hilversum en de rest van Nederland. Tegenwoordig is er vrijwel nergens meer sport te vinden waar geloof centraal staat. Dit komt omdat alles over het algemeen moderner wordt, maar wat zit hier nog meer achter? Is er überhaupt (zelfs door christenen) nog wel vraag naar?

Uit een online database blijkt dat alle christelijke sportverenigingen voor het jaar 2000 verdwenen waren. Waardoor dit komt, is niet feitelijk te verklaren. Wel valt op dat er vergeleken met vroeger naast gelovige sportverenigingen, ook minder gelovige scholen bestaan. Dit soort verminderingen zijn tegenwoordig veel te zien en dat is niet zo gek. Het is niet zo dat er veel minder mensen gelovig zijn, het is alleen zo dat er minder openbaar aan wordt gedaan. Als je een stel mensen in de randstad vraagt of zij gelovig zijn en naar de kerk gaan, is er vaker een nee dan een ja  te horen.

Op Facebook wordt er vaak hulp geboden door vrienden en familie bij een vraag. Door de hulp wordt oud voetbalspeler Bas Graaf bij Altius opgeroepen. Bas gaf de volgende informatie: “Ik was de enige gelovige in mijn team, in andere teams zaten wel een aantal christelijke jongens. Het was niet zo dat wij om deze reden bij elkaar geplaatst zouden kunnen worden. Bij Altius werd je gewoon in het team geplaatst waar je geschikt voor was en het was leeftijdsgebonden. Ik vond het niet erg om als enige christelijke jongen in dit team te zitten. Ik zat ook niet op een christelijke school, dus gewend aan omgaan met mensen die niet naar de kerk gaan, was ik al. Als het team op zondag speelde deed ik niet mee, meer omdat mijn ouders het toch erg belangrijk vonden dat ik elke zondag mee ging naar de kerk. Mijn team had hier gelukkig begrip voor!”

Bas is erg open in het interview en heeft geen moeite om over zijn geloof te praten. Zijn naam in dit verslag veranderd, omdat hem dit fijner leek. Daarom is het waarschijnlijk makkelijker voor hem. Te lezen aan hoe hij hier tegenover stond, lijkt het toch allemaal niet zo’n groot probleem om in een niet-christelijk team te zitten. Veel gelovige mensen moeten zich tegenwoordig ook aanpassen aan de “ongelovigen”. De vraag is nu natuurlijk, hoe denkt hij daar verder over?

“Compleet christelijke teams zijn misschien handig, omdat alles op elkaar afgestemd wordt. Iedereen kan, mag en wil hetzelfde. Ik heb daarentegen nooit last gehad van mijn gemixte team, dus ik vind het overbodig. Als deze optie er voor mij was, had ik hier denk ik nog steeds niet voor gekozen. Ik vond de verschillende mensen in ons team erg goed om mee te werken en ik heb er veel van geleerd.” aldus Bas Graaf.

Het verhaal van Bas is duidelijk, hij zit er niet mee. Toch blijft geloof een moeilijk onderwerp, en valt er van buitenaf niet te beslissen over het nut van christelijke sportverenigingen. Zullen er binnenkort weer christelijke sportverenigingen ontstaan?