Vrijdag 14 december was de tweede vrijdag van december, wat betekent dat het weer Paarse vrijdag is. Op deze dag wordt er op scholen meer aandacht gevraagd voor LHBTI-jongeren, en dat jongeren solidariteit laten zien door paarse kleding te dragen.

Maar wat heb je eraan?

Het zal vast heel fijn voelen om te zien dat je schoolgenoten zoveel om je geven, maar als je een week later van de trap geduwd wordt ben je die dag al snel weer vergeten. Het accepteren van mensen die ‘anders’ zijn gaat namelijk niet van de een op de andere dag.

De manier waarop we als samenleving tegen de LHBTI-community aankijken is iets wat ontstaan is over honderden jaren heen. Heel lang werden mensen afgemaakt als het bleek dat ze homoseksueel waren. Tegenwoordig zijn we gelukkig lang niet meer zo drastisch, maar voelen veel mensen zich er nog steeds oncomfortabel bij. Dit komt door hoe het behandeld is in de opvoeding. Als ouders uit moeten leggen wat homoseksualiteit inhoud is het altijd het normale tegenover het abnormale, en dan zullen de kinderen het natuurlijk nooit normaal vinden. Als je verschil wilt maken moet je de kinderen op een andere manier over seksuele voorkeuren onderwijzen.

Er is geen ‘normaal’ of ‘abnormaal’. Er zijn gewoon meerdere keuzes. De meeste mensen weten niet precies wat ze ermee aan moeten. Inmiddels is er zelfs een vast riedeltje voor. Als een kleuter vraagt: “Papa wat betekent ‘homo’?” zeggen we bijna altijd iets als “Nou jongen, je weet hoe papa en mama van elkaar houden? Dat kan ook tussen twee mannen.” En dan vinden ze dat gek. In zijn hoofd heb je iets genomen wat heel bekend was, de liefde tussen zijn ouders, en dat compleet op zijn kop gezet. Maar je moet het juist niet tegenover elkaar zetten. Als je dat doet, word het de “normale” manier, en de “gekke” manier. Je moet

het niet vergelijken, maar neerzetten als iets op zichzelf. “Homoseksueel is als twee mannen of twee vrouwen op elkaar verliefd zijn.” “Oh kan dat?” “Tuurlijk jongen, dat is heel normaal, gebeurt heel vaak.” Als ze het zo horen zullen ze het helemaal niet gek vinden. Sterker nog, dan zullen ze er nooit mee gaan pesten. Als jongeren gepest worden, wordt er altijd iets uitgepikt waarin ze afwijken. Ze hebben een bril, ze zijn kleiner, ze zijn dikker of ze zijn homoseksueel. Maar als homoseksueel zijn niet als afwijkend wordt gezien, zullen ze er nooit mee gepest worden.

Paarse sokken of een paars sjaaltje zullen niets veranderen. Het is een mooi idee, maar meer dan dat is het ook niet. Als je verder wilt gaan in het voorkomen van wangedrag tegen LHBTI-jongeren, moeten er fundamenteel dingen veranderen in hoe we tegen andere seksualiteiten aankijken als een maatschappij.