HILVERSUM - Freek Bakker heeft na 33 jaar afscheid genomen van zijn werk als beiaardier van het Raadhuis in Hilversum. Bij zijn afscheidsconcert was wethouder W. Jaeger van Cultuur aanwezig. Er waren tientallen vrienden, oud-collega’s en buurtbewoners om afscheid te nemen van Bakker als klokkenspeler. Bakker: “Ik heb een fantastische tijd gehad en ben dankbaar dat ik hier heb mogen spelen.”

Voor het Raadhuis zitten voornamelijk senioren op stoelen in lange rijen te luisteren naar de afscheidsspeech van de oud-beiaardier. Bakker bespeelde meer dan dertig jaar elke woensdag de carillon. Nico Poorter, presentator van het evenement, verwelkomt het publiek. ‘’Welkom dames en heren, bij het afscheidsconcert voor beiaardier Freek Bakker.’’

Bijna alle stoelen zijn gevuld. Een vrouw van middelbare leeftijd zet wanneer ze gaat zitten haar rollator naast haar neer. Achter het publiek staat een jonge vrouw het evenement met haar IPhone te filmen. Wanneer Jaeger aan het woord is zijn alle aanwezigen stil. Zijn stem echoot door de microfoon. ‘’Wat hebben we deze jaren van zijn spel kunnen genieten. ’’

Martin Nieuwenhuizen heeft in het verleden veel met Bakker samengewerkt. ‘’Het is een iconische man, hij heeft hier 33 jaar de klanken verzorgd voor Hilversum. Ik gun Freek zijn rustige ouwe dag.’’

Bakker is duidelijk geëmotioneerd door de overweldigende opkomst.  ‘’Ik sta niet snel perplex, maar dit doet me wel wat. Ik heb een fantastische tijd gehad, op veel verschillende torens gespeld maar deze is de mooiste.” Voorbijgangers stappen van hun fiets af om even te blijven staan.

Even later is Poorter weer aan het woord. Tijdens zijn speech beginnen de klokken te luiden. Op het live-scherm is te zien hoe beiaardier Gideon Bodden sierlijk op de toetsen van het carillon slaat. “Hou nou maar op met dat gekletst”, zegt een aanwezige, die achterin staat, op een geïrriteerde toon. Hij stoort zich aan het feit dat Poorter gewoon doorgaat met zijn speech, terwijl de muziek speelt.

Op het gras, naast het houten plateau, zitten aanwezigen op een kleedje. De zon schijnt hier fel. Een vrouw laat haar vriendin zien hoe ze de bewegingen van de inmiddels volgende beiaardier na doet. Bakker zelf staat op en loopt richting het scherm. Hij gaat ervoor staan, alleen. Met zijn handen in zijn zakken kijkt hij naar de beelden van een andere beiaardier die speelt. Wanneer het lied is afgelopen klopt een oudere man met een rollator op de rug van de oud-beiaardier. Ze lachen.

Dan is het de beurt aan Bakker om te spelen, hij improviseert. Op de live beelden is te zien hoe hij zij bril opzet, zijn hoofd, zijn armen omhoog doet en uiteindelijk begint te spelen. Wanneer hij klaar is klapt het publiek hard. Vanuit de toren zwaait Bakker naar beneden. Een aantal mensen zwaaien terug.