Wanneer je artikelen over Hilversum schrijft moet je regelmatig naar Hilversum, alleen als je het dorp (Hilversum heeft immers geen stadsrechten) niet goed kent ligt verdwalen op de loer.

Uw journalist moest vanaf het station naar buurthuis de Geus, alleen ik had geen flauw idee hoe  daar te komen. Volgens de ontzettend handige 9292 reisplanner app moest ik de bus pakken en dan een kwartier lopen.

Helemaal volgens planning stapte ik de juiste bus in en stapte ik ook nog eens  uit bij de juiste halte. Tot zover gaat het helemaal goed, maar mijn eerste stappen buiten de bus gingen al de verkeerde kant op. Toen de navigatie eenmaal geraadpleegd was bleek dat ik al enkele minuten compleet de verkeerde kant op aan het lopen was. Omkeren en de goede richting oplopen, het klinkt heel simpel maar in mijn geval is dat “simpel” niet van toepassing. De straat werd overgestoken de (naar mijn idee) goede weg werd ingeslagen en het kwartiertje wandelen naar de eindbestemming ging in. Alleen na een kwartier lopen was ik niet bij buurthuis de Geus maar stond ik voor een supermarkt.

Toch maar even de navigatie bekeken, waaruit bleek dat ik in de buurt was en nog een paar straten door moest. Snel borg ik de navigatie weer op en stapte ik in de vermoedelijke goede richting. Maar naar een half uur lopen zag ik nog steeds geen teken van buurthuis de Geus. Sterker nog ik kwam weer uit bij de bushalte waar ik uit was gestapt: vreemd.

Toch maar weer even kijken en flink doorstappen. Inmiddels was er een uur verstreken en dat buurthuis was nog steeds niet aan de horizon verschenen. Anderhalf uur was er verstreken toen ik opeens bij een bekende plek terecht kwam: het station.

Inderdaad de plek waar ik begon en ik helemaal niet weer heen moest. Weer die fijne navigatie erbij pakken en wat bleek? Het buurthuis is slechts op 500 meter van het station,dat is zes minuten lopen. Die fijne busrit was dus helemaal niet nodig geweest, maar goed het buurthuis was inmiddels gevonden.

Alleen nog even naar binnen lopen en dan doen wat ik moest doen. Alleen de mevrouw achter mij op straat vroeg zich toch af wat ik van plan was. Voordat ik kon uitleggen wat mijn plan was zei ze: “Nee ik heb liever dat je niet naar binnen gaat.”

Alle moeite voor niks.