Afgelopen Zaterdag was een weer een nieuwe editie van het wekelijks terugkerende radioprogramma NPO2 Muziekcafé met Daniël Dekker in de Vorstin. Elke zaterdag is de Vorstin geopend voor mensen die onder het genot van een koud biertje willen genieten van liveoptredens en interviews met verschillende artiesten uit binnen- en buiteland. En de toegang is hélemaal gratis.

Het is 15:00 maar voor de Vorstin heeft zich al een kleine groep mensen gevormd. De wind jaagt door de bomen en de lucht ziet er onheilspellend uit. Onder de wachtende wordt druk gekletst over de aankomende optredens, maar wanneer de eerste regendruppels uit de lucht naar beneden vallen trekt iedereen teleurgesteld zijn capuchon op of doorzoeken druk hun tas naar een paraplu.

Na een half uur wachten klinkt aan de binnenkant van de deur het geratel van een sleutelbos en enkele seconde later vliegt met een zwaai de deur van de Vorstin open. Drijfnat daalt iedereen de trappen af naar de garderobe. “Verplicht” geeft het bordje aan. Hélemaal gratis is het dus niet. Nadat iedereen zijn jassen en paraplu’s heeft uitgeschud en ingeleverd, loopt de menigte weer de trap op, over de rode loper, richting de ingang van de zaal. Links en rechts zijn posters te zien van voorgaande en aankomende optredens, met helemaal bovenaan een aankondiging van het Muziekcafé. De gasten van de avond: Bökkers, The Bluebirds, Myles Sanko en Ricky Koole met Ocobar.

De ruime zaal werd verlicht door gele, paarse en rode schijnwerpers, die een warme gloed over de ruimte wierpen. Het grote podium achterin de zaal stond vol met verschillende muziekinstrumenten: een drum, een basgitaar, een elektrische gitaar, een akoestische gitaar, meerdere keyboards en hoge en lage microfoons. Rechts op het podium stond de dj-booth, van waaruit Daniël Dekker het programma presenteert en interviews houdt met de artiesten.

Bij de bar ontstond een steeds grotere groep mensen, die allemaal nog een warme chocomel of een koude herfstbock wilde scoren voor aanvang. Het was ten slotte weekend en er hing een ontspannen sfeer. Eenmaal van een drankje voorzien speurt iedereen de zaal af naar een zitplekje aan één van de hoge of lage tafels, waarvan de meeste inmiddels bezet waren. Maar ondanks de beperkte zitplaatsen bleef het café zich vullen met steeds meer mensen.

Nadat iedereen een plekje had gevonden en zichzelf had voorzien van een drankje, klonk door de grote speakers die verspreid stonden door de zaal de stem van Paul Rabbering die het nieuws aankondigde. Dit was hét moment voor Daniël Dekker om zijn publiek van deze avond een korte toespraak te geven. “Mobieltjes hoeven niet uit”, kondigde hij aan, “die mogen gewoon op stil. Dus geen zorgen je kan gewoon je social-media blijven updaten.” Er ontstond een luid gelach door de zaal.

“Radio NPO2 issss aan!”, klonk door de speakers, “met nu: Muziekcafé!” Binnen een mum van tijd had iedereen zijn gesprek abrupt laten vallen en waren alle hoofden gericht op de dj-booth, waar Daniël Dekkers een korte intro gaf en vervolgens de eerste gast aankondigde: The Bluebirds.

Van pakkende countryliedjes van Ricky Koole tot de soul- en jazzvibes van Myles Sanko, alles komt voorbij tijdens een avondje in het muziekcafé. Tussen elk optreden vindt een grote-podium-verbouwing plaats waarbij elke keer weer nieuwe verassende instrumenten tevoorschijn komen. Een cello, een contrabas, een saxofoon, er wordt van alles tevoorschijn getoverd. En het publiek geniet ervan.

Nadat alle artiesten hun longen uit hun lijf hadden gezongen en alle interviews waren afgerond, begaf het grootste deel van de mensen zich weer richting de garderobe. Lichtelijk aangeschoten van de sterke speciaal biertjes die als zoete broodjes over de toonbank gingen, hees iedereen zichzelf weer in zijn regendichte jassen en warme sjaals en stapte met tegenzin de regenachtige straat weer op. De andere helft van de aanwezige waren nog in de zaal voor nog één laatste drankje. Maar na een halfuur moesten ook de laatste overgeblevene eraan geloven. Gelukkig is het Muziekcafé voor de echte liefhebber volgende week zaterdag gewoon weer terug.