Wanneer een toerist uitstapt op het station in Hilversum en even goed om zich heen kijkt, dan neemt hij het liefst de eerste beste trein naar Amsterdam. Welkom in Hilversum, al is het onthaal niet al te warm.

Het stationsgebied heeft totaal geen charme. Het enige mooie aan het station vind ik de doorzichtige klok die boven de letters “Hilversum” in de muur is verwerkt. Als de zon daardoor schijnt is de binnenkomst hal van het station versiert in de verschillende kleuren van het spectrum, maar op een donkere dag is daar niets van te zien. Nu het eenmaal november is zullen we dit enige mooie aspect van het station weinig te zien krijgen.

Vergelijk het stationsgebied nu eens met het Raadhuis. Ontworpen door Willem Dudok, die met zijn gebouwen Hilversum op de kaart heeft weten te zetten tot een welbekende architectuurstad. En denk dan ook eens aan landgoed Zonnestraal, dat onlangs zelfs op een postzegel verscheen omdat het een mooi stukje Nederlands erfgoed is. Zonnestraal is dan wel ontworpen door Jan Duiker, en niet door Dudok, maar het is wel een prachtig gebouw. Als je deze voorbeelden bekijkt zou je zeggen, het stationsgebied is hier niet mee te vergelijken. Wie zou er nog een hapje van de appel nemen als de eerste hap bedorven is?

Wat ben ik dan ook ontzettend blij dat de gemeente eindelijk heeft besloten om van dit treurige stationsgebied een Hilversums pareltje te maken. Al heb ik daar niet bepaald vertrouwen in. Ze kunnen het in ieder geval niet mooier maken dan dat het ooit is geweest. Als ik terug in de tijd zou kunnen, dan bezocht ik het stationsgebied van de jaren 70. Eerst een kop koffie drinken in café Biersma, dan nog even een broodje halen bij Pouw, als volgt platen luisteren bij platenzaak de Roos en daarna de dag afsluiten met een drankje bij café Bos. Als de gemeente er destijds niet voor had gekozen om al dit mooie plat te gooien waren ons een hoop problemen bespaard gebleven.

Wat mij betreft mag er nu ook wat gebeuren met de Leeuwenstraat. De winkeltjes die er nu zitten brengen niet bepaald een gezellige sfeer. Jammer dat eetgelegenheden zoals Puur Smaeck en Brasserie 22 weg gestopt zijn in een steegje. Pas wanneer ik op de Groest sta, met aan mijn rechterhand het marktplein en foodhall MOUT, begint mijn reis door Hilversum. Jammer dat we het station niet een paar honderd meter naar voren zouden kunnen trekken. Voor nu, laat ik het maar even achter me liggen.