HILVERSUM – Hoor de wind waait door de bomen… De Groest is koud, donker en onguur: het is alsof je je in een sinterklaasliedje begeeft. Sinterklaasavond, vijf december, nadert met rasse schreden en precies daarom is de winkelstraat verre van uitgestorven. Ouders hebben een belangrijke taak: de schoentjes van hun kinderen vullen met dat wat hun hartje begeert. 

Weinig dingen zijn een mooier beeld dan de blijdschap op het gezicht van een kind. Iedereen herkent de spanning van gaan slapen met de gedachte van een lege schoen bij de kachel, allebei wachtend tot de leegte gevuld is met een cadeautje. Die blijdschap is misschien wel de mooiste blijdschap: een kind op de keukenvloer, gescheurd cadeaupapier naast zich met alleen maar oog voor het presentje dat die ochtend in de schoen gevonden werd.

De Intertoys is gevuld met ‘hulpsinterklazen’. Ouderwetse artikelen als kralensets en het Vrolijke Voorleesboek van Kikker worden aangeschaft, maar ook modernere spullen als een heuse e-reader voor kinderen met Frozen-verhalen, of een 3D puzzel in de vorm van een schoen of de Eiffeltoren gaan als warme broodjes over de toonbank. De Intertoys-medewerkers draaien in ieder geval overuren bij de inpakbalie.

Wat wil Logan van twee in zijn schoen? Verlegen verstopt hij zich in zijn moeders jas. Die moedigt hem aan: “Wat had je op je verlanglijstje voor de Sint gezet?” Een verlegen lachje ontsnapt Logan. Zijn moeder probeert het nog een keer: “Wat wil je graag in je schoen? Een tekenboek, toch? Met kleurplaten.” Nu komt het jongetje een beetje los: hij knikt, denkend aan het tekenboek, met een blije glans in zijn ogen. Waar verlangt Logan nog meer naar? Naar vissenknuffels, en “een aapje om te schilderen!”. Maar is hij wel lief geweest? Een glimlach breekt door op Logans gezichtje terwijl hij verwoed knikt: “Ja!”
Roos (6) en Fenna (8) zijn wat meer open over hun wensen. Roos somt op: “Ik wil een Barbie manege, die Barbie set met paarden en glitters! En een springtouw! Want mijn vorige is kapot gegaan.” Fenna heeft iets modernere wensen: “Ik wil van die schoenen die lichtgeven aan de onderkant. En-,” Fenna pauzeert even om na te denken, “Ik heb ook Lego Friends gevraagd.” Ook Wieke, “net zeven!”, hoopt Lego te vinden in haar schoen morgenochtend. “En stripboeken,” voegt ze eraan toe met een blik op de boekenwinkel waar ze naast staat.

De zon gaat onder en daarmee verdwijnt ook het weinige daglicht dat nog aanwezig was. Winkels sluiten hun deuren en de hulpsinterklazen vertrekken naar huis, aankoop veilig weggestopt onderin hun tas. Zometeen zullen ze thuiskomen, bij hun kinderen, en na Sesamstraat zullen de kinderen aankomen rennen met een schoen in hun hand. “Eerst een liedje zingen,” zullen de ouders zeggen. En de volgende ochtend zullen de kinderen dolblij naast hun schoen zitten, met Lego in hun handen, lichtgevende schoenen, of een tekenboek met kleurplaten. Dank u, Sinterklaasje!