Bij binnenkomst in Café en Restaurant de Jonge Haan tegen 11.00 uur, op 26 oktober, wijzen de serveersters de tafel. Links achterin het gebouw met de houten vloeren en warme tinten staat tegen de lange wand een doorlopende bruinleren bank. Verschillende houten tafels van eveneens variërende lengte zijn aan de bank geschoven en tegenover de bank staan lichte stoelen met zachte bekleding. Op de bank aan een van de tafels hebben drie fractieleiders plaatsgenomen. De samenkomst is in stilte bijeengeroepen als officieel startpunt voor de bekendmaking van de nieuwe plannen. Plannen waarop Hart voor Hilversum, GroenLinks Hilversum en ChristenUnie Hilversum sinds een paar weken hebben zitten broeden.

Hart voor Hilversum wil een oplossing bieden aan het probleem rondom de bereikbaarheid van het Media Park en de regio. De partij besloot, bij het uitdenken van deze mogelijke oplossing, ChristenUnie en GroenLinks in de arm te nemen. De opstelling op de bank is derhalve een representatie van de verhoudingen: in het midden initiatiefnemer Karin Walters, met op links Jan de Wit en op rechts Jan Kastje.

Nadat iedereen is voorzien van een kopje koffie, start Karin Walters haar betoog. Ieder heeft een ondersteunende geprinte PowerPoint voor zich. Walters richt zich tot de aanwezige journalisten, terwijl ze begint uit te leggen welke problemen zich in het verkeer in Hilversum voordoen tijdens spitsuren. Ter illustratie zijn er twee foto’s opgenomen in de PowerPoint, die zijn genomen van files op de Larenseweg en vanaf Bussum om 08.30 uur ’s ochtends. Om dit kracht bij te zetten, zijn daaraan nog screenshots toegevoegd van hetzelfde tijdstip in Google Maps, waar men tegenwoordig files incalculeert. Aan de hand van voorbeelden legt Walters uit welke problemen deze files zoal veroorzaken.

Betreffende een van die problemen breekt de journalist voor de Gooi- en Eemlander in met een vraag. Bij een vraag zal het echter beslist niet blijven. “Het fileprobleem speelt al jaren. Het fijnstofprobleem in het verlengde daarvan is lang geleden ook al aangekaart door de Johannes Geradtsweg. Is het sindsdien verbeterd?” Jan de Wit reageert: “Het is minimaal verbeterd. De Europese norm wordt niet overschreden, maar dat zegt helaas weinig over de gezondheid. Hoe meer verkeer er langskomt, hoe ongezonder het is.”

Karin Walters gaat verder met de oplossing die de partijen nu voor ogen hebben. Ze vertelt over een Park+Bike, een zogenoemde “snelfietshub”, op het terrein van Crailo tegen de A1. Het moet een plek worden waar mensen hun auto parkeren en het laatste stuk afleggen met de fiets. “Het is een prachtige rechte weg tussen de bomen, vier kilometer, zo’n 11 minuten. Nou ja, misschien langer als je zo hard fietst als ik, maar je haalt het als je zo hard fietst als hij,” zegt Walters, terwijl ze naar Jan Kastje naast zich wijst. “En dat is een normale snelheid.”

Alle manieren waarop het plan gerealiseerd kan worden en de voordelen die de snelfietshub met zich mee zouden moeten brengen, worden uit de doeken gedaan. Hier en daar worden door de journalisten vragen gesteld als: “Crailo wordt toch door verschillende gemeentes aangepakt? Is het wel voor al die gemeentes aantrekkelijk?” en “Als dit plan goed werkt, krijgen we dan straks geen files bij Crailo?” De vragen worden om beurten door de drie fractieleiders beantwoord en ze vullen elkaar daarbij zo nodig aan. Alle betrokken gemeenten zouden voordeel hebben van dit plan, vanwege de verbeterde doorstroom van verkeer. En geen van de drie fractieleiders verwacht files bij Crailo. Bij de zoveelste vraag van een van de journalisten, roept Walters lachend: “Hé een beetje enthousiasme voor het plan mag ook wel, hè!”

De presentatie wordt afgesloten met de mededeling dat na deze bijeenkomst de partijen in de regio geïnformeerd gaan worden. Op de vraag waarom dat nog niet eerder is gebeurd, wordt geantwoord: “We wilden eerst met z’n drieën het plan uitdenken, het is nog kersvers. Nu is het tijd om het plan te presenteren.” Commissielid Michiel Eerenberg van Hart voor Hilversum biedt nog een rondje koffie aan. Niet iedereen heeft daar tijd voor. En zoals de laatste slokjes koffie uit de kopjes verdwijnen, neemt ook de laatste afscheid en vertrekt.