Herman Pleij, emeritus hoogleraar Historische Nederlandse Letterkunde, pleitte op dinsdag 31 oktober in De Wereld Draait Door dat het Hilversumse raadhuis op de werelderfgoedlijst van UNESCO moet komen. “Dat is een wereldmonument, dat prachtige raadhuis in Hilversum met een verbijsterende harmonie dat echt de tranen schieten in je ogen”, zei hij in het televisieprogramma. Elke week organiseert het Dudok Architectuur Centrum rondleidingen om, door en op het raadhuis. De redactie liep met een rondleiding mee.

De meeste Hilversummers herkennen het Hilversumse raadhuis direct: de gele stenen en de toren zijn kenmerkend. Tijdens deze rondleiding leer je meer over de architect Dudok en het raadhuis zelf.  Je bekijkt het gebouw vanbuiten, vanbinnen en als toppunt mag je ook de toren op. De bezoekers verzamelen zich even na het middaguur in de hal waar je souvenirs kunt kopen.

De rondleiding begint buiten in het zonnetje, waar de gids vertelt over de “Hilversumse baksteen” en de horizontale lijnen in het raadhuis. De Hilversumse gele baksteen is extra lang en het wordt schuin gevoegd, dit zorgt voor een schaduweffect. Als de gids vertelt dat het raadhuis geen regenpijpen bevat, reageert het publiek verbaasd: “Oh ja, nu je het zegt.” Dit is omdat de verticale regenpijpen anders de horizontale lijnen van het gebouw onderbreken. De gids krijgt door deze uitleg alle aandacht van de verwonderde bezoekers. Ondanks dat het raadhuis geen regenpijpen heeft, heeft het wel de “handtekening” van Dudok: een rond raam, dat in veel van zijn ontworpen gebouwen terugkomt. Een bezoeker merkt op: “Ik kan me niet herinneren dat er in mijn Hilversumse basisschool een rond raam zit.” Waarop de gids reageert dat hij nog maar eens moet gaan kijken. Daarnaast vertelt de gids over “lopers”: hoe liet Dudok weten waar een deur is, zonder dat je de deur daadwerkelijk ziet.

Architect Willem Dudok (1884 – 1974) ontwierp het raadhuis en het interieur. Zo dacht hij na van vijver tot tapijt. Ook bepaalde hij waar welke kamer kwam en ontwierp zelfs een lettertype.

Als het gezelschap naar binnen loopt, valt direct iets op: sommige kleuren die buiten zijn gebruikt, komen binnen weer terug. Als de groep aankomt bij tekeningen van oude burgemeesters, laten sommige trots weten dat zij een burgemeester nog herkennen. De gids vertelt aan de geïnteresseerden over de binnentuin en de horizontale lijnen die hier zijn onderbroken door de verticaal hangende bloemen.

Vervolgens loopt de groep door verschillende kamers en zalen. Zo komen ze in de trouwkamer, waar de gids uitlegt dat Dudok dit bewust een trouwkamer noemde en geen trouwzaal, omdat hij dit te onpersoonlijk vond klinken. Stellen krijgen de gelegenheid om nogmaals, of alvast, een trouwfoto te maken in de twee stoelen, die Dudok ook zelf heeft ontworpen.

De gids laat de burgerzaal en de kamer van de burgemeester zien en weet ook over deze onderwerpen details te vertellen. Zo staat er meestal geen meubilair in de burgerzaal, omdat dit er volgens Dudok voor zorgt dat de zaal te klein lijkt. Nadat ook hier de gids alle vragen heeft beantwoord, komt de groep bij het hoogtepunt van de anderhalf uur durende rondleiding: het beklimmen van de 47 meter hoge toren. Na de klim, kijkt vrijwel iedereen zijn ogen uit en zoeken de Hilversummers snel hun eigen huis. Het Beeld en Geluid museum in Hilversum  is goed te zien, maar omdat de zon schijnt, is ook de Domtoren in Utrecht goed zichtbaar. Wanneer alle foto’s op de toren zijn gemaakt en de de bezoekers genoeg hebben gezien loopt de groep weer naar beneden.

Als niemand meer vragen heeft, verlaat de gids het gezelschap en loopt iedereen nog even langs de expositie. In deze expositie vind je meer werken van Dudok en kunt hierover lezen.

Voor meer informatie: https://www.dudokarchitectuurcentrum.nl/tours-items/rondleiding-raadhuis/