HILVERSUM - Jerry Braaksma, inwonende van Hilversum en actief in de LHBT-werkgroep, is getrouwd met een man en is het niet eens met de Nashville-verklaring. “Voor mijn gevoel was het twintig jaar geleden makkelijker om niet hetero te zijn dan nu.”

“Over de Nashville-verklaring las ik een kort stukje, ik had het toen nog niet volledig gelezen, maar ik dacht meteen daar gaan we weer. Een religie, of het nou christendom of de islam is, maakt mij niet uit, vindt weer iets van homoseksualiteit en transgenders. Ik heb de Nashville-verklaring daarna integraal doorgenomen, waar niks directs instaat dat oproept tot haat. Het is een vrijheid van meningsuiting, maar het zorgt er wel voor dat een deel van de samenleving het gevoel krijgt dat zij er niet helemaal bij horen.”

“Als hetero hoef je er nooit bij stil te staan of je wel of niet hand in hand kan lopen. In Hilversum heb ik mij nooit buitengesloten gevoeld door mijn geaardheid, maar soms vind ik het wel lastig. s ’Avonds zou ik bijvoorbeeld nooit hand in hand lopen met mijn man in het uitgaansgebied, dat doe ik gewoon niet. Als ik daar iets over zeg of roep krijg ik de reactie dat ik mij niet moet aanstellen of een ruggengraat moet hebben. Als hetero heb je echt geen idee dat het voor een niet hetero een tweede natuur is geworden om er altijd mee bezig te zijn. Dit is ook een van de redenen dat ik in de LHBT-werkgroep zit van de gemeente, waardoor twee jaar geleden Hilversum een regenboog gemeente geworden is door aanleiding van een motie. Er mag best meer bekendheid aan LHBT gegeven worden, onbekend maakt onbemind.”

“Ik ben boos over de verklaring. Het zorgt ook voor polarisatie, zowel onder de samenleving, als in de politiek. De polarisatie in de politiek is ook te merken door de reacties van verschillende politieke partijen, waarbij de rechtse kant de nadruk legt op de islam en het dus niet meer over de Nashville-verklaring gaat. Aan de linkerkant zeggen zij het er niet mee eens te zijn, maar houden zich voor de rest stil.”

“Ik vind het lastig om te zien dat een aantal kerken hier in Hilversum het manifest ondertekend heeft, dit vind ik een zorgelijk gebeuren. Want er wordt altijd gezegd dat de LHBT-emancipatie in Nederland goed geregeld is, dat is ook zo, maar dat staat in de wet. Tussen wat er in de wet en in de praktijk gebeurt, zit een groot verschil. Ik heb in mijn vorige werkomgevingen gemerkt dat mijn geaardheid moeilijk lag, waardoor ik dus beperkt werd in mijn vrijheden en dat zou niet moeten mogen. Voor mijn gevoel was het twintig jaar geleden makkelijker om niet hetero te zijn dan nu.”

“De Nashville-verklaring helpt niet mee bij jongeren die nog in de kast zitten en op het punt staan eruit te komen, dit is de druppel om het nog niet naar de buitenwereld bekend te maken. Het gaat niet alleen om uit de kast komen, maar ook de acceptatie van de omgeving en familie weegt zwaar mee. Waarom moet ik uit de kast komen, waarom moet ik vragen beantwoorden als: ‘Wie is het mannetje en wie is het vrouwtje in de relatie’, en wanneer ik erop reageer krijg ik te horen dat ik niet moet zeuren. Naarmate dat ik ouder word, word ik genuanceerder, maar ik blijf fel voor onze vrijheden vechten maar wel met respect.”