2017 is een roerig jaar geweest voor Anne Fleur Dekker. Het begon met doodsbedreigingen aan haar adres na een tweet die zij de wereld had ingestuurd. Aan het einde van 2017 heeft zij een nominatie gekregen voor de Joke Smit Aanmoedigingsprijs, voor haar werk met betrekking tot de positie van de vrouw en minderheden. Hilversum.hu.nl gaat in gesprek met Anne Fleur Dekker. We blikken terug en kijken naar hoe zij Nederland ziet anno 2018.

Inmiddels bijna een jaar geleden sinds Anne Fleur Dekker in het nieuws kwam, nu zes jaar woonachtig in Hilversum. Vroeg ging ze de politiek in. ‘’Ik zat vanaf mijn 16e al bij DWARS, de jongerenafdeling van GroenLinks, ik heb daar ook de talentenleergang gedaan en toen ben ik op een gegeven moment gevraagd om in Hilversum bij de fractie te komen werken. Toen ging het balletje rollen.’’

Van jongs af aan kwam zij al aan bij het linkse gedachtegoed. Onrecht was het kernwoord.

‘’Ik kan vanaf jongs af aan niet zo goed tegen onrecht en toen ik de film ‘An Inconvenient Truth’, van Al Gore, had gezien, begon het wel echt. Ik ben ook eerst echt bezig geweest met klimaat. Maar later ben ik meer gaan leren over verschillende vormen van onrecht. Op die manier ben ik later bij het feminisme gekomen. Als je kijkt naar het intersectioneel feminisme horen minderheden daar ook bij. Ik hou me niet dagelijks bezig met antiracisme, maar ik ben wel een antiracist. Ik hou me wel dagelijks bezig met feminisme. Ik ben columnist bij joop.nl en andere media, dat geeft mij een platform om dit te uiten. Ook ben ik bezig om een boek te schrijven over de alt-right in Nederland.’’

De ‘’alt-right’’, een verzamelwoord voor mensen die extreem-rechts zijn, waren volgens Dekker degene die haar hebben bedreigd. Een logische conclusie, gezien het raar zou zijn als extreem-links haar zou bedreigen. Het was hoe dan ook niet fijn. Een understatement.
‘’Het onderduiken is best wel saai, maar het is heel naar. Je wordt beperkt in je vrijheid van meningsuiting.’’

Het lijkt erop dat het wel een blessing in disguise is.

‘’Hoe erg het ook is, ja. Ik heb er heel veel problemen mee gehad maar ik heb wel een heel groot podium en mogelijkheden om bepaalde dingen te doen. Er lopen ook veel leuke projecten waar ik helaas niks over kan zeggen. Uiteindelijk heb ik ongeveer 2000 dreigementen ontvangen, waarvan volgens de politie 350 echte dreigementen. Het ligt er namelijk ook aan hoe je het verwoordt. Als je zegt: ”Als ik jou tegenkom, dan zwaait er wat!” Dat is geen dreigement. Het moet echt expliciet zijn.

Op mijn vraag of zij een marxist is, wat in een debat met FVD’er Yernaz Ramautarsing naar voren kwam, begint Dekker echt open te worden over wat er mis is met Nederland.

‘’Of Nederland perfect is? Nee, ik denk dat als je het hele sociaal-economische systeem omgooit, dat dan een heleboel al is opgelost. We leven nog steeds in een seksistisch en racistisch land en we polariseren te veel. Ik denk dat aan de basis hiervan het sociaal-economisch stelsel ligt. Na de Tweede Wereldoorlog, of sinds de Marshallhulp eigenlijk, leven we in een neoliberalistisch land. In de jaren ’90 en begin 21e eeuw was het idee dat alles kon, er was genoeg werk en het ging economisch goed, maar op de achtergrond ging de verzorgingsstaat kapot en daarom kwam de crisis ook zo hard aan in mijn ogen. Het gaat nu misschien beter met de economie, maar niet met de gewone werkende mens.’’

‘’Dit komt door rechtse partijen als de VVD, maar ook D66, die zijn een stuk rechtser dan zij zich voordoen. Ze zijn een progressieve partij, maar economisch zijn ze heel rechts. Zelfs de PvdA. Ze hebben toen meegeregeerd en hun idealen verloochend.
En GroenLinks? Die hebben hun ware gezicht laten zien tijdens de formatie. Jesse Klaver is een soort Messias. Ze wilden ook te graag meeregeren. Ik vind dat ze beter niet kunnen meeregeren op landelijk niveau. Ze kunnen beter met een links blok een sterke oppositie voeren, ik denk dat je dan ook meer voor elkaar krijgt.’’

Ook komt de positie van de vrouw aan bod. De vrouw heeft roerige jaren achter de rug. Genoeg wordt geschreven over de ‘pay gap’ die in het westen bestaat. Volgens klinisch psycholoog Jordan Peterson komt dit onder andere door een factor genaamd ‘agreeableness’. Dekker beaamt dit. ‘’Het heeft veel met zelfverzekerdheid te maken. Ook heeft de vrouw nog steeds een traditionele rol en daarnaast dus de werkende rol. De man heeft alleen het tweede. Ik ken de oud-hoofdredacteur van Het Parool en die vertelde mij een leuke anekdote hierover. Als zij vroeger een advertentie in de krant hadden gezet voor een baan, kon je hier uiteraard op reageren. Ze vroegen voor je cv en als je meer informatie wilde kon je bellen van tevoren. Alleen mannen belden van tevoren. Zij vertelden heel zelfverzekerd over hun capaciteiten, terwijl vrouwen  alleen netjes hun cv opstuurden.”

‘’Hoe je dit kan veranderen is door de zorgfunctie ook meer op de man te leggen, 50/50. Meer vaderschapsverlof voor de man.’’