“Je raadt mijn naam tòch niet, dus geef die baby nou maar”, zei het groene mannetje. Het sprookje dat volgens de verhalen van de gebroeders Grimm gaat over een molenaarsdochter die onder druk wordt gezet door zowel haar vader, als echtgenoot, de koning. Ze moet vrezen voor haar leven en dat van haar kind. Theatergroep Fusie uit Hilversum, zet dit verhaal in een wel heel ander daglicht. Zware thema’s als dood en leven komen niet aan bod. Toch blijft de rode draad hetzelfde als in het origineel, aangedikt met humoristisch spel en interactie met het jonge publiek.

In de twee versies zijn er duidelijke overeenkomsten. De koning zoekt een vrouw, kiest een molenaarsdochter uit waarvan een van haar ouders beweert dat ze goud kan spinnen van stro. Het meisje is ten einde raad en poef, opeens is daar Repelsteeltje die haar wel kan helpen.

In tegenstelling tot Grimm’s versie neemt Fusie de vrijheid figuren uit andere verhalen toe te voegen. Zo is de ouder die haar dochter weggeeft aan de koning “Moeder de Gans” en komt er af en toe een bruine beer die broodjes smeert voorbij. Uiteraard hebben de kleurrijke figuren passende outfits en stemgeluiden. De nasale stem van Moeder de Gans wekt hard gelach op in het publiek, evenals de schelle hoge stem van haar dochter. De appel valt niet ver van de boom. In between scènes maakt de toneelgroep gebruik van harde muziek en tovert al dansend een dorpsplein om in een groot donker bos. 

In Fusie’s versie krijgt Repelsteeltje hulp van een Zeeuws elfje als hij op een magische fluit blaast. Zij verandert het stro in goud. Desalniettemin vraagt hij alsnog een vergoeding voor zijn “moeite” aan de molenaarsdochter. De eerste keer wil hij de lamp uit haar kamer hebben, de tweede keer haar ketting en de derde keer haar eerstgeborene. De eerste twee keer gaat ze mee in zijn verlangen, maar haar kind wil ze niet zomaar weggeven. Hij stelt voor dat als ze binnen een week zijn naam raadt, ze haar kind mag houden terwijl in Grimm’s versie er een jaar overheen gaat voordat ze überhaupt een kind krijgt.

 Door hysterisch spel, interactie met het publiek en het toevoegen van karakters, zet de theatergroep een voorstelling neer die vermakelijk is voor jong én oud. Hoewel de rode draad gespannen blijft, vervaagt het moraal van het verhaal door de vele invloeden van buitenaf. Ik vind het jammer dat kinderen de boodschap, namelijk dat het raden van zijn naam symbool staat voor het inperken van macht van een persoon met kwaadaardige bedoelingen, niet mee krijgen.

Speellijst januari

28 januari 2018