HILVERSUM – Een donkere schaduw doemt op tegen de grijze hemel. De Grote Kerk in Hilversum wordt zichtbaar. Voor de kerk staat al een grote groep ouderen te wachten totdat de bruine kerkdeuren opengaan. Het Goois Ouderenkoor geeft een kerstconcert in de kerk. De verwachtingen zijn groot, de opkomst nog groter.

Groepjes ouderen in gewatteerde jassen staan druk met elkaar te kletsen. De aanwezigen hebben allemaal een lach op hun gezicht en kunnen niet wachten om naar binnen te mogen.  Er worden een paar handen in de lucht gestoken door vrouwen die elkaar kennen, druk zwaaiend begroeten ze elkaar. Wat zijn de verwachtingen voor het concert? “Ik verwacht een heel gezellig uur. Ik hoop op een ontspannend concert, lekker laagdrempelig. We zijn vaak bij andere concerten geweest van het koor. Ik heb er weer zin in!”, aldus de 76-jarige Annie Koopmans.

De bruine kerkdeuren gaan open en de massa stroomt naar binnen. Het koor zit al klaar, ze hebben middenin de kerk plaatsgenomen. De vrouwen zijn gehuld in witte blouses met rode sjaaltjes, de mannen in een zwart pak met een wijnrode strik. De grote groep ouderen verspreidt zich door de kerk waar ze plaats nemen in de bruine banken. De plekken worden snel verdeeld onder de aanwezigen. Twee gouden kroonluchters hangen aan het hoge plafond van de Grote Kerk. Het licht van de zon dat door de glas-in-loodramen komt laat het goud glinsteren.

tussenfoto_fotor

De sfeer is goed, de aanwezige ouderen praten en lachen met elkaar. Ook Ton Cozijnsen, 82 jaar, heeft er zin in: “Ik ben hier vorig jaar ook geweest. De dirigente is geweldig en de solist is fantastisch. Ik verwacht een mooi uurtje muziek, net als vorig jaar.” Samen met zijn vrouw praat hij nog even over de opkomst en het koor. De Argentijnse dirigente Alexandra d’Espinoza en solist Sebastian Brouwer worden aangekondigd en komen voor het koor staan. De pianiste Riet van Leeuwen begint met spelen. De zwarte mappen van de koorleden worden opengeklapt. “Komt allen tezamen” galmt door de kerk. Dirigente d’Espinoza, gekleed in een zwarte jurk, staat driftig met haar armen te zwaaien om alles in goede banen te leiden. Het concert is begonnen.

Kerstconcert

Met een Argentijns accent begint de dirigente te spreken “Goedemiddag allemaal! Het eerste lied hoefden we niet aan te kondigen, ‘Komt allen tezamen’ was het natuurlijk.” Het volgende nummer wordt aangekondigd. Solist Brouwer begint te zingen. Met een luide stem is hij overal in de kerk goed te verstaan. Na de derde regel mengen de mannelijke koorleden zich in het lied. Daarna volgen de steeds hogere tonen als de vrouwen aan de beurt komen. ‘Gloria in excelsis Deo’ is een indrukwekkend stuk. De aanwezigen luisteren aandachtig, sommigen met open mond, naar het koor.

Na afloop pakt d’Espinoza de microfoon en kondigt het volgende nummer aan: “Zoveel liederen die voor ons bekend zijn komen uit Engeland of Catalonië. Once in Royal David’s City wordt deze keer in het Nederlands gezongen.” Aldus d’Espinoza. Precies na het vertaalde nummer luidt de kerkklok. De wijzers geven twaalf uur aan. Er wordt gelachen in de zaal, de timing kon niet beter. “Grappig hè! Hoor je ‘m?”, aldus Cozijnsen. Ook het koor lacht vrolijk mee. De dirigente lacht, maar herpakt zichzelf snel.

“We hebben het mooi neergezet”

“Nu het laatste stuk uit ons programma. Ja, het is alweer tot een eind gekomen. We Wish You A Merry Christmas! Hier gaan we.” aldus de dirigente. Het lied wordt feilloos gezongen. Het koor, Brouwer, pianiste van Leeuwen en de d’Espinoza geven alles wat ze hebben voor het laatste nummer. De aanwezigen geven een luid applaus na het laatste lied. Onder staande ovatie krijgen de dirigente, Brouwer en de pianist een bos bloemen. Na het applaus pakt d’Espinoza de microfoon en zegt: “Nu willen we met iedereen het nummer ‘Stille Nacht’ zingen. Doe allemaal mee!” Het geluid van alle aanwezigen die ‘Stille Nacht’ zingen is indrukwekkend. d’Espinoza heeft een glimlach van oor tot oor, ze dirigeert de hele kerk. Het koor, Brouwer en de aanwezigen zingen het nummer mee. De handen van de dirigente zwaaien heen en weer, in de richting van het publiek.

Er wordt naar geluisterd, het nummer geeft een gevoel van samenzijn door het meedoen van iedereen. Na het allerlaatste applaus is het concert echt tot zijn einde gekomen. Stemgeluiden beginnen weer langzaam op te komen. De gewatteerde jassen gaan aan, de sjaals om. “Ik vond het enig!”, aldus een lachende Cozijnsen. Hij verdwijnt in de mensenmassa met zijn vrouw.

Solist Brouwer vond het concert ook goed: “Het Goois Ouderenkoor is in volle groei. Ik heb de laatste jaren veel groei gezien qua ledental, maar ook qua koorklank. Ze brengen een goede energie over. Het ging goed! Mensen zijn enthousiast en blij. We hebben het mooi neergezet.”

eindfoto_fotor