Kinderen bakken pannenkoeken voor eenzame ouderen op Nationale Pannenkoekendag

“Wie wilt er pannenkoeken bakken”, is de eerste vraag die kinderwerkster Kati Lipusz van welzijnsorganisatie Versa Welzijn stelt aan de kinderen. De kinderen bakken vandaag pannenkoeken voor eenzame ouderen. Dit doen ze in het kader van Nationale Pannenkoekendag, een dag waarin ouderen uit de buurt in het zonnetje worden gezet en waar jong en oud met elkaar contact kunnen komen.

In het nieuwe buurthuis Ons Huis, in wijkcentrum Riebeeck, verzamelen de kinderen en de vrijwilligers om hun bakkunsten te laten zien en proeven aan de ouderen. Voordat de ouderen komen moet er voorbereid worden. Kati Lipusz, initiatiefnemer van deze bijeenkomst, vraagt aan de kinderen: “Wie kan er het beste pannenkoeken bakken?”Ibrahim en Samih (beiden 13 jaar) willen graag als eerste gaan bakken. Ibrahim vertelt dat hij goed is in het bakken van pannenkoeken: “Ik doe dit vaker en ze lukken bij mij altijd goed.” Hij gooit een aantal pannenkoeken de lucht in.

De kinderen zullen hier veel van leren
- Wim (91)

Samih wordt door de vrijwilligers bestempeld als een fanatieke harde werker. En dat is ook te zien. Hij is druk bezig met het bakken van pannenkoeken en geeft de andere kinderen en vrijwilligers tips over hoe dat het best kan. Op de vraag of hij ondertussen niet stiekem snoept, antwoordt hij: “Nee, ik snoep nu niet, want eerst moet er gewerkt worden. Maar op het eind gaan we wel lekker veel eten.”

Voorbereiding
De kinderen zijn druk bezig met het klaarmaken van het buurthuis. Bakjes met stroop, jam en suiker worden op tafel gezet en servetten worden gevouwen. In de ruimte verspreidt zich een geur van verse pannenkoeken. Kati Lipusz roept: “Wat ruikt het hier lekker zeg!” Toch doet ze deur open, om een beetje frisse lucht naar binnen te laten.

De eerste pannenkoeken zijn klaar en de kinderen beginnen alvast met voorproeven. Ze smaken goed, want na een paar minuten staan de kinderen alweer klaar voor een tweede ronde. Nilda (9 jaar) vindt pannenkoeken met suiker het lekkerst. Daar heeft ze er inmiddels twee van op. Samih is zijn belofte nagekomen en heeft maar liefst zes pannenkoeken gegeten.

Ik vind het belangrijk om ouderen te helpen
- Oscar (11)

Hanny (51 jaar) is een van de vrijwilligers en ook zij is druk bezig met het bakken van pannenkoeken. Het samenwerken met kinderen heeft ze altijd al mooi gevonden. “Het plezier van de kinderen en de lach op hun gezichtjes doen mij goed. Als zij blij zijn, ben ik ook blij.” Ze vertelt dat ze 100 procent is afgekeurd om te werken. Dat komt door een brommerongeluk in 2005. “Ik wil niet opgeven. Ik heb 24 uur per dag pijn, maar toch ben ik vrolijk.”

Pannenkoeken eten
Eerder dan verwacht druppelen de ouderen het buurthuis binnen. Wim (91 jaar) is de eerste pannenkoekenliefhebber die binnenkomt. Stagiaire Gaya (20 jaar) roept: “Hé Wim, ben je daar weer?” Wim kijkt hoe de kinderen pannenkoeken bakken. Hij vindt het leuk dat de kinderen dit ook voor hem doen: “Ze leren hier veel van.” Ondanks dat hij de pannenkoeken lekker vindt, moet hij wel voorzichtig zijn: “Ik moet altijd uitkijken met eten, want van vetten en oliën krijg ik kramp.”

Hé Wim, ben je daar weer?!
- Gaya (20)

Voorbijgangers zijn erg benieuwd naar wat er in het buurthuis gebeurt. Moeders met hun kinderen komen binnen. Lipusz geeft aan dat het evenement anders loopt dan gepland. Er zijn namelijk veel jonge moeders. “Velen denken dat dit evenement ook voor hen bedoeld is, maar het is echt bedoeld voor kinderen en ouderen. Je merkt echt dat taal heel belangrijk is in deze multiclturele buurt. Door de taalbarrière begrijpen sommige bewoners niet helemaal dat deze avond bedoeld is voor ouderen.”

Ondertussen staat het buurthuis blauw van de rook. De vrijwilligers en de kinderen zijn hard aan het werk om de pannenkoeken voor de ouderen klaar te maken. De kinderen lopen af en aan met pannenkoeken. In de drukte vertelt Oscar (11) dat hij het leuk vindt om dit voor de ouderen te doen: “Ik vind het belangrijk om de ouderen te helpen, omdat ze anders zo alleen zijn.”

Taalcafé
In het tijdelijke pannenkoekenrestaurant zitten een aantal allochtone dames bij elkaar. Ria (70) vertelt dat het groepje bestaat uit dames van het taalcafé. Elke woensdag komen ze bij elkaar om gezellig te praten. Alleen in het Nederlands, want daardoor leren ze de taal. “Dit is een vreemde leuke club. De dames zijn altijd in voor eten en gezelligheid, daarom zijn ze hier.” Saefa (56) is een van die dames. Na haar kaaspannenkoek zit ze al helemaal vol. Ze heeft de spierziekte MS en met tranen in haar ogen spreekt ze haar angst uit voor deze ziekte. “Zulke evenementen zorgen voor afleiding, dit is beter dan thuis zitten.” De dames zijn erg positief over de avond. “Het is leuk om te zien dat de kinderen zo hun best doen.”

Het einde van de avond nadert. Lipusz bedankt de ouderen, de kinderen en de vrijwilligers met een chocolade paashaasje. De ouderen applaudisseren en voldaan trekken ze weer huiswaarts. Sommige ouderen moeten nog even wachten op vervoer. Ook de kinderen worden langzaamaan opgehaald door hun ouders. Na een geslaagde avond vindt Lipusz het evenement voor herhaling vatbaar: “Ik hoop dat we dit vaker kunnen gaan doen, misschien iedere maand, maar in ieder geval volgend jaar weer.”

Samih helpt Wim met het kiezen van een pannenkoek.

Foto: Camiel Beekers

De voorbereiding is in volle gang, met natuurlijk het nodige proeven...

Foto: Camiel Beekers

De handgemaakte menukaart, gemaakt door Nilda.

Foto: Camiel Beekers

Buurtcentrum 'Ons Huis'.

Foto: Camiel Beekers

Hanny en Ibrahim laten hun bakkunsten zien.

Foto: Camiel Beekers

De ouderen zijn erg benieuwd welke pannenkoeken ze kunnen kiezen.

Foto: Camiel Beekers

De vrijwilligers samen met de kinderen.

Foto: Camiel Beekers