HILVERSUM – Gemeenteraadslid Malika Boumadkar Boukhriss praat over haar religie. Ze is geboren in Marokko maar al heel lang inwoner van Hilversum. De gelukkig getrouwde Boumadkar is praktiserend moslim, moeder van vier kinderen en draagt een hoofddoek: “Dat was helemaal mijn eigen keuze.”

Gekleed met een zwarte hoofddoek staat Boumadkar voor het café. Vrolijk stelt ze zich voor, waarna ze naar binnen loopt. Ze neemt plaats op de stoel en bestelt een kop koffie. Op de vraag hoe ze haar jeugd heeft ervaren, antwoordt ze: “We zijn best vrij opgevoed. Toen ik bijvoorbeeld 27 was, heb ik de keuze gemaakt om een hoofddoek te gaan dragen. Van huis uit werd het niet opgedrongen, ze lieten ons daar totaal vrij in. Op een gegeven moment klopte er gewoon iets niet. Toen kwam het besef: nu wil ik een hoofddoek dragen. Het was echt helemaal mijn eigen keuze. Verder doe ik ook mee met de Ramadan en ik bid vijf keer per dag”, aldus Boumadkar. “Ik ben ook niet streng opgevoed met islamitische rituelen. Als Christenen bijvoorbeeld gaan eten, bidden ze van tevoren. Wij zeggen bismillah voor het eten. Ik heb bijvoorbeeld net een slokje van m’n koffie genomen, maar voorafgaand heb ik bismillah in m’n hoofd gezegd. Dat is in de naam van Allah.” Boumadkar neemt weer een slok koffie en luistert aandachtig naar de volgende vraag.

“Daar loopt er weer eentje”

Negatieve ervaringen door het dragen van haar hoofddoek heeft Boumadkar nooit gehad. “Nare opmerkingen heb ik eigenlijk nooit gehad. Af en toe weleens een opmerking “maar je hebt zo’n leuk koppie.” Dat zie ik echter niet als een nare opmerking. Stel dat de hoofddoek later wordt verboden, gebeurt vast niet, maar stel hè. Dan blijf ik toch echt bij mijn standpunt. Ik heb ervoor gekozen. Die hoofddoek blijft. Het zou mij niet bang maken, ik ben er ontzettend trots op. Dat straal ik ook naar buiten toe. Dit ben ik, dit is Malika. Hoe iemand anders daarover denkt zal me een worst wezen, op z’n Hollands gezegd!” aldus een lachende Boumadkar. Wat de hoofddoek voor haar symboliseert? “Het laat het totale plaatje zien. Als moslimvrouw hoor je een hoofddoek te dragen, vind ik. Als ik niet zou bidden of vasten, dan had ik ook geen hoofddoek gedragen. Ik vind het gewoon mooi voor het totale plaatje.”

Na een aanslag als moslima over straat lopen, hoe is dat? “Zodra er een aanslag wordt gepleegd door die terroristen merk ik natuurlijk in mijn omgeving dat de gemeenschap heel boos is. Dan hoor ik ook opmerkingen als ‘ze moeten lekker terug naar hun eigen land.’ Gelukkig worden zulke opmerkingen niet zozeer naar mij gericht. Maar ik merk wel als ik op straat loop dat ik word nagekeken door mensen. Ze proberen niet mijn hoofddoek van m’n hoofd te trekken hoor, maar je ziet ze wel kijken. Dan zie je ze denken “Daar loopt er weer eentje.” Na de aanslag in Parijs bijvoorbeeld, mensen kijken je gewoon boos aan. Terwijl, ik heb er niets mee te maken en ik sta er absoluut niet achter. Als ik ooit echt negatieve dingen ervaar, dan zal ik desondanks mijn hoofddoek blijven dragen en met opgeheven hoofd lopen. Ik probeer ook altijd gesprekken te voeren met bewoners. “Oh, je bent toch wel anders” hoor ik dan vaak. Als je niet in gesprek gaat, gaan mensen denken dat alle moslims slecht zijn. Dat is absoluut niet zo.”

Respect

Stralend begint ze te praten als de Koran aan bod komt: “Mijn ouders reciteren de Koran, ik niet zo vaak. Cd’s van de Koran worden wel continu gedraaid in huis door ons. Het is heel fijn als ik in huis een cd afspeel waar de Koran in wordt voorgelezen. Dat geeft mij innerlijke rust. Als je naar de Koran luistert wordt je heel dankbaar voor wat je hebt. Dat is heel mooi.” Op de vraag wat religie voor Boumadkar betekent, zegt ze zonder enige twijfel: “Heel veel. Het geeft je hoop en vastigheid. Je leert om met respect met anderen om te gaan. Als je het geloof niet hebt, dan is het einde zoek. Zo zie ik het. Het geeft je zin in het leven! Je hebt door het geloof een doel. Als je geen geloof hebt ga je verkeerde dingen doen, denk ik.”

Een laatste advies van Boumadkar voor iedereen: “Verdiep je in het moslim zijn. Dat zou ik graag willen. Als je alleen maar hoort dat de Islam niet deugt, dan ga je dat geloven. Als je in gesprek gaat met een moslim kom je al een heel eind. Geloof ook niet alles wat gezegd wordt door de media bijvoorbeeld. We kijken soms naar verschillen die niet belangrijk zijn. Wederzijdse acceptatie, daar moeten we aan werken. Respect is uiteindelijk het belangrijkste dat er is.”