"Het is voor ieder wat wils. Het is een spelletje hier, een reisje daar. Het maakt het leven interessanter, en dat is zo belangrijk voor ouderen." Seniorenvereniging Hilversum, ook wel Senver genoemd, speelt met ruim 2200 leden een grote rol voor de Hilversumse ouderen. Toen Hilversum in 2012 als eerst uit de Algemene Nederlandse Bond voor Ouderen (ANBO) stapte, ging de groep van 901 leden verder als Senver. De redactie sprak Marianne Ruigrok (69), de secretaris van Senver en Ellen Sterkenburg (68), verantwoordelijk voor één van de werkgroepen binnen Senver.

Senver
“Een mens is geen mens zonder andere mensen.” Het is de tekst die op de nieuwjaarskaart gedrukt is die Senver naar alle vrijwilligers stuurt. “Seniorenvereniging Hilversum is niets zonder de vrijwilligers. We hebben 230 vrijwilligers, die ieder hun steentje bijdragen”, vertelt Marianne Ruigrok enthousiast. Terwijl haar man drie kopjes thee op tafel zet, vertelt Marianne Ruigrok over de verschillende activiteiten die Senver organiseert. “Senver verzorgt ruim 40 activiteiten, en er is iedere dag wel wat te doen. Tweemaal per week gaat de Senverbus op een uitje: van reisjes naar de Hermitage tot een wedstrijd van FC Utrecht bijwonen, er is voor ieder wat wils.”

Buiten de reisjes met de Senverbus organiseert Senver genoeg activiteiten binnen Hilversum. Marianne Ruigrok pakt het Senver Maandblad erbij. “Vrijwilligers verspreiden ons maandblad iedere maand huis aan huis”, vertelt ze. Op de achterkant van het Senver Maandblad staan de activiteiten voor de maand december. “Onze werkgroepen zijn verantwoordelijk voor het organiseren van de activiteiten. De werkgroepen opereren zo zelfstandig mogelijk, zodat het bestuur tijd kan steken in de andere taken”, vertelt Marianne Ruigrok trots.

De Levensverhalen Verteltafel
Één van de werkgroepen is onder leiding van Ellen Sterkenburg. “Ik stapte op het bestuur van Senver af, en deelde mijn idee: een Levensverhalen Verteltafel”, vertelt Ellen Sterkenburg. Het doel van de Verteltafel is simpel: de ouderen kunnen levenservaringen delen en komen in contact met anderen.

Ellen Sterkenburg vertelt over haar gebruik van hulpmiddelen, waarmee ze iedereen aan de praat krijgt. Ze gebruikt een kralenketting, een spreukenkalender en vraagt soms aan de deelnemers om bijzondere attributen uit huis mee te nemen. “Wacht, ik heb nog wat bij me!”, roept ze enthousiast. Ze haalt een stapeltje fotokaartjes uit haar tas en verspreidt ze over de tafel. “Ik maak vooral gebruik van associatiekaartjes. Dan leg ik ze op tafel, en vraag ik de deelnemers om de beurt een kaartje te pakken. Dan pakt iemand een regenboog, en vertellen ze een verhaal over een mooie vakantie in Frankrijk waar ze een regenboog hebben gezien.” Vervolgens haalt ze een grote doos uit haar tas. “Dit spel heet 360 verhalen,” vertelt ze, “het lijkt een beetje op Triviant”, waarna ze het spelbord op de tafel legt. Door het spel te spelen komen er verhalen naar boven uit een heel specifieke periode, wat voor bijzondere verhalen zorgt.

Voor Ellen Sterkenburg is het telkens een verrassing wat voor verhalen naar boven komen. “Je moet het heel erg sturen, want een negatieve sfeer is niet wenselijk. Natuurlijk heeft iedereen van alles aan ellende beleeft: dat wil je niet wegpoetsen, maar het mag niet bepalend zijn voor de Verteltafel.”

De vrijwilligers
“Zodra je met pensioen gaat, zit je zo achter de geraniums. Daar hoef je niets voor te doen. Daarom kijken wij bij nieuwe leden meteen waar zij goed in zijn en wat zij kunnen bijdragen aan Senver. Dan zijn ze net uitgewerkt, en kunnen ze meteen weer aan de slag”, aldus Marianne Ruigrok. Ellen Sterkenburg vult aan: “Iedereen heeft een leven achter de rug waar ze allerlei vaardigheden hebben opgedaan, en die worden bij Senver opnieuw ingezet. Ik zit er pas een jaartje bij, maar ervaar het als ontzettend prettig.” Zo heeft Marianne Ruigrok een bestuurlijke achtergrond. De vaardigheden die zij daar heeft opgedaan gebruikt ze nu voor haar werk als bestuurslid bij Senver. Ellen Sterkenburg heeft haar eigen praktijk genaamd Le Chaim. Ze is gespecialiseerd in relatie-, pijn- en rouwtherapieën. “Nieuwe trajecten start ik niet meer. Het is wel tijd voor een nieuwe fase. Vooral pijntherapie vind ik lastig om los te laten, want die mensen wil ik niet in de steek laten” vertelt Ellen Sterkenburg.

Het is duidelijk dat Senver uiterst gemotiveerd is om deze vereniging op een succesvolle manier te laten leven onder de Hilversumse ouderen. Wat de toekomst gaat brengen voor de Verteltafel is nog onduidelijk: “28 december is de laatste Verteltafel van het jaar. Meestal neem ik in januari een time-out, en dan zien we vervolgens verder”, aldus Ellen Sterkenburg.

Edit: Wegens veel vraag zal Ellen Sterkenburg de Verteltafel vervolgen in de maand januari