"Vroeger had men drie levens: werk, thuis en de kroeg. Gelijk naar huis gaan na je werk was voor niemand een optie. Het café diende als een schakelpunt, tussen vijf en zeven uur vond je daar alle mannen aan de bar. Nu staan al die mannen in de file", vertelt Midas Dekker. "Maar Midas, men werkt natuurlijk niet meer zo dichtbij als vroeger, is dat niet de reden dat die mannen geen tijd meer hebben om naar het café te komen?" vraagt journaliste Cisca Dresselhuys. Een vrouw in het publiek knikt instemmend. "Kijk Midas, zij denkt het ook." "Maar dat is niet slim, toch?" zegt Dekkers. "Want het is net als bij een boterham: wat er tussen de twee dingen in zit is het lekkerste, dus waarom zou je dat weglaten?"

In zaal vier van Filmtheater Hilversum zijn alle stoelen gevuld. Vanavond vindt hier de maandelijkse editie van ‘Hilversum in gesprek’ plaats. Een avond waarop Boekhandel Voorhoeve en Filmtheater Hilversum samen een schrijver of wetenschapper uitnodigen om te komen praten over zijn of haar boek en de onderwerpen die hierin centraal staan. Deze maand is schrijver en bioloog Midas Dekkers te gast.

Midas Dekkers wordt geïnterviewd door journaliste Cisca Dresselhuys. Dat is niet de eerste keer: “Ik kan me ons interview van al die jaren geleden nog herinneren, Cisca, weet je waarom?” vraagt Dekkers. “Je eerste vraag was ‘Hoeveel drink jij?’ en daar heb ik toen heel verbaasd een eerlijk antwoord op gegeven, wat stom was natuurlijk, want dat antwoord heeft mij jaren achtervolgd in andere interviews die ik gaf.” De zaal lacht.

Midas Dekkers schreef ruim 50 kinderboeken en meerdere non-fictie boeken voor volwassenen, uiteenlopend van een publicatie over poezen tot een boek over ontlasting en vergankelijkheid.

Ook in het gesprek met Dresselhuys komen de meest gevarieerde onderwerpen voorbij, die alle inspelen op zijn achtergrond. “Want behalve ouwe lul, ben ik ook bioloog,” vertelt Dekkers. Onderwerpen die worden besproken zijn onder andere moderne architectuur, Trump en apen. Dekker: “Net als apen voelen mensen zich ook het prettigst in een groep van ongeveer 30 man. Dat zie je terug in alles, schoolklassen bijvoorbeeld, of tel je vrienden op verjaardagsfeestjes eens. Daarom is het opgroeien in een café zo goed voor een mens. Je groeit op tussen de mensen en leert snel inschatten hoe mensen zijn en wat ze van jou willen.”

Midas Dekkers werd geboren in een katholiek gezin met zes kinderen. Zijn ouders waren de eigenaren van een bruin café in Haarlem. Deze avond vertelt hij over zijn nieuwe boek “Volledige vergunning”, waarin hij de bruine cafés bij de kop pakt. In dit boek beschrijft Dekkers zijn favoriete bruine cafés in Nederland, hun eigenaren, stamgasten, barkeepers en de goede kanten en gevaren van drankgebruik.

Na drie kwartier is het tijd voor het publiek om vragen te stellen. Enthousiast steken mensen hun hand omhoog. De laatste vraag van de avond wordt gesteld door een vrouw achter in de zaal: “Was het mooiste van cafés niet juist dat mensen uit verschillende milieus bij elkaar kwamen?” “Nee,” zegt Dekkers lachend, “dat is een grote misvatting. In buurtcafés komen mensen uit de buurt en in een buurt wonen meestal mensen uit dezelfde klassen, gelijkgestemden dus.”

Hierna wordt de inleiding van de film getoond. Dekkers mag net als de voorgaande gasten van ‘Hilversum in gesprek’ een film kiezen aansluitend aan het gesprek. Zijn keuze deze avond is de documentaire Café Bostella. “Waarom heb je voor deze documentaire gekozen?” vraagt Dresselhuys. “Je moet als filmploeg van heel goeden huize komen om de kwetsbaarheid van een echt café vast te leggen. Dat is in deze film prachtig gelukt”, vertelt Dekkers. “Als ik deze film zie denk ik: mocht ik daar nu maar zijn, dan ging ik nooit meer weg.”