De politie is er niet alleen om boetes uit de delen en boeven op te pakken, maar zij maakt ook al een tijdje muziek. Het enige Politie Harmonie-orkest van Nederland vierde vierde afgelopen vrijdag haar honderdjarig bestaan met een concert in Theater Gooiland. Hier toonde het orkest de andere, muzikale kant van de handhavers. Secretaris Jurjen Koetze van Politie Muziekgezelschap Excelsior was uiterst tevreden over deze avond.

Twintig minuten voor aanvang zoekt een wat ouder publiek zich naar de ingang van Theater Gooiland. Eenmaal binnen hangen de bezoekers hun jas op en wachten voor de zaal. Hier en daar lopen mannen in ouderwets politiepak langs die bezoekers vrolijk begroeten. Eenmaal in de zaal maken mensen een babbeltje en af en toe is een muzikant die zijn instrument afstelt te horen op de achtergrond . Om stipt 20.00 uur gaat het grote, rode doek open. De grote politievlag hangt op de achter grond en zo’n 30 mannen en vrouwen zitten in een halve cirkel op een stoel, met elk een ander instrument. Tevens in uniform. 

Op het balkon van de zaal vraagt een bezoeker of de mensen willen zijn. Deze persoon blijkt cameraman Gerrit (59). Hij filmt het concert met samen met zijn dochter Emma (26):  ‘Mijn opa heeft sinds 1956 bij dit orkest de trombone gespeeld.’ Ze zitten er knus bij, met wat snacks voor tijdens de show. 

Het orkest stelt zich voor en voorzitter Cees Punter opent de avond: ‘Ik ben blij dat de zaal vol zit, want dat betekent dat er minimaal 500 mensen zijn. We zijn ook blij dat de burgemeester en zijn vrouw aanwezig zijn, die vandaag jarig is.’ Het orkest speelt een verjaardagslied en het publiek klapt enthousiast. Vervolgens kondigt hij de vrouw aan die de stukken aan elkaar spreekt: Suzanne Plugger. Met haar zachte en vrolijke stem vertelt ze tussen de stukken door interessante feiten over het orkest en over de verschillende stukken die vanavond worden gespeeld. Het podiumlicht verandert bij elk nieuw nummer: geel, rood, paars, blauw, groen, geel, en zo door. Er worden in totaal 13 stukken en 3 marsen gespeeld die avond, die allemaal erg verschillend zijn. Sommige klinken bekend in de oren en anderen zijn wat nieuwer. Hard, zacht, rustig of meer op tempo: door de afwisseling verveelt men zich niet. Gedurende de voorstelling zet de voorzitter individuele leden in het zonnetje, zoals het eerste vrouwelijke erelid die er wat ongemakkelijk bij staat als ze naar voren wordt geroepen. Het cadeautje ‘mag je even snel uitpakken,’ De zaal lacht. Ze krijgt een oorkonde, een spelt, applaus en een hand. Ook Burgemeester Broertjes is aanwezig en krijgt net als een aantal anderen een van de eerste exemplaren van het jubileumboek. Broertjes doet nog een dankwoord: ‘Ook al bent u op gevorderde leeftijd, uw muziek is nog heel vitaal.’

Buiten de zaal staat Jetze (89) met zijn wandelstok. Hij vertelt dat hij is al 15 jaar erelid en heeft tot 2016 meegespeeld. Ook jongere kinderen zijn in de aanwezig. Brechtje (11) speelt zelf de bugel. ‘Ik vind het een superleuke en gezellige avond en het derde nummer is mijn favoriet!’ Haar vader Klaas (52) vertelt dat zijn vrouw in het orkest meespeelt en wijst haar aan.

Na de pauze zijn er twee borden met tekst toegevoegd aan het decor. Het 8e nummer lijkt iedereen in de zaal te kennen: André Rieu in Concert. Het publiek zingt en beweegt mee. Mensen zwaaien met hun armen van links naar rechts. Dit lijkt de grote favoriet. Vervolgens worden drie verschillende marsen gespeeld. Bij de derde mars van Louis van Doornmalen, de Politie Mars Gooi en Vechtstreek, zingt het orkest. Voorzitter Cees Punter overhandigt hierna dirigent Pierre Konings en hostess Suzanne beiden een bosje bloemen.  

Het slotstuk is geschreven door Konings en hij moedigt het publiek aan mee te zingen. Het orkest doet voor hoe het moet, waarna het de beurt is aan het publiek. De bezoekers lijken al bekend met de tekst, want het meezingen gaat uitmuntend. De avond wordt feestelijk en interactief afgesloten. Het orkest speelt extra luid en het publiek geeft een staande ovatie. De 2,5 uur zijn voorbij gevlogen. De zaal loopt leeg en mensen blijven nog in het theater hangen voor een praatje. Jurjen Koetze, secretaris van het muziekgezelschap, heeft zelf ook meegespeeld en is druk met afbouwen. ‘We konden kiezen uit 80 uur muziek. Dat was een moeilijke keuze, maar uiteindelijk zijn we buitengewoon tevreden met het resultaat.’