In Theater Gooiland was deze zondag de theaterproductie “Neelie!” te bewonderen. Een voorstelling door Almeerse theatergroep Suburbia, met in de hoofdrol Carine Crutzen als Neelie Kroes. Een hartverscheurend verhaal over het leven van de ex-politica Neelie Kroes. Over haar jeugd, haar huwelijken, haar scheidingen, haar affaires, de dood van haar vader en haar carrière als politica. Alles komt aan bod.

Terwijl de straten van het centrum steeds leger raken, vult de donkere parkeerplaats van het Theater Gooiland zich met auto’s. De in dikke winterjassen en sjaals geklede theatergangers verzamelen zich rond de fietsenrekken. Een groot poster bij de ingang kondigt al aan welke voorstelling vanavond speelt: “Neelie!” staat er in koeienletters, met eronder een foto van Carine Crutzen als Neelie Kroes. “Veel mensen op de fiets vanavond. Wat goed!”, roept de portier. Met een brede glimlach opent hij in een vloeiende beweging de deur voor een groep oudere dames.

Aan de hoefvormige bar heeft zich een dikke rij mensen gevormd. Terwijl er stevig vast wordt geklampt aan de kopjes koffie, zodat er niks uit klotst tijdens het lopen, zoekt iedereen een plekje aan de hoge tafels of op de leren banken om de aanvang van de show af te wachten en hun kennis over het leven van Neelie Kroes alvast te delen.

Terwijl een groepje laatkomers met een gejaagde blik hun jassen inlevert bij de garderobe, klinkt een zachte gong die het begin van de voorstelling aankondigt. Met de kaartjes bij de hand begeeft iedereen zich langzaam richting het theater. Afhankelijk van hun plaatsen speuren mensen met samengeknepen ogen de borden af naar de woorden “zaal” of “balkon”. “Gewoon de kudde volgen!”, roept een barmedewerker tegen een oud stel dat de weg naar de zaal probeert te vinden.

Nadat iedereen zijn plaats heeft gevonden en ingenomen en nog één keer heeft gecheckt of ze op de juiste stoelnummers zitten, beginnen de lampen die aan de muur hangen langzaam te dempen. Hier en daar hoor je “ssht!” of “het gaat beginnen!”, maar al snel volgt er absolute stilte wanneer Carine Crutzen op het podium verschijnt.

De hele voorstelling wordt gespeeld door zeven acteurs. Zes mannen, één vrouw. De mannen spelen verschillende rollen: vrouwen, mannen, kinderen en ouderen. Zo speelt de acteur Thomas de Bres zowel de rol van Frans Swarttouw, Pim Fortuyn en de moeder van Neelie. Door een blazer om hun middel te binden, een andere jas aan te trekken of een hoge stem op te zetten, springen de acteurs vol overtuiging van de ene naar de andere rol. Alleen Carine Crutzen loopt de hele voorstelling met dezelfde pruik, strakke zwarte jurk en hoge hakken. Zij is Neelie en niemand anders.

Van haar jeugd tijdens de wederopbouw in Rotterdam, tot haar aanstelling als EU-commissaris, de voorstelling behandelt het allemaal. Het is een verhaal van een vrouw die het heeft gemaakt in een mannenwereld en waarom het voor een vrouw zo’n grote uitdaging was, en misschien wel is, om tussen de mannen aan de top te komen.

Toen Neelie Kroes in 1971 voor de VVD in de Tweede Kamer kwam, lag het percentage vrouwen nog onder de 10%. Dat is 54 jaar nadat vrouwen in 1917 het passief kiesrecht (recht om gekozen te worden in een vertegenwoordigende functie) kregen. In de jaren erna is er een langzame stijging in het aantal vrouwen in de Tweede Kamer. Dat percentage was opgelopen tot 40% in 2012. Echter na de verkiezingen in maart bleek dat nu, in 2017, dat percentage is gedaald naar 36%. Tien van de 24 plekken in het nieuwe kabinet worden door vrouwen bezet. Dat is ongeveer gelijk aan de acht van de twintig plekken in het vorige kabinet.

Nadat de voorstelling is afgelopen komt de cast, zoals gebruikelijk, nog een keer hand in hand het podium op om één laatste keer, tranen wegpinkend, te buigen voor het publiek. Daarna verlaat iedereen sloffend de zaal, de voorstelling nabesprekend. You either love her or you hate her, die Neelie Kroes.