Olaf Streutker (48) is onlangs opnieuw verkozen tot fractievoorzitter van het CDA in Hilversum. Een taak die veel werkzaamheden met zich meebrengt. Hij vertelt hoe hij in de politiek terecht kwam, hoe zijn drukke agenda eruit ziet en hoe hij die combineert met zijn baan bij de ABN-AMRO en zijn gezin.

Het is nu de tweede keer dat u verkozen bent tot fractievoorzitter, wat is hiervan de reden volgens u?

”Ik denk dat ze tevreden zijn met hoe ik het de afgelopen jaren heb gedaan. Maar we hebben met zijn allen authentieke politiek bedreven en daar ben ik eigenlijk het trotst op. De eerste keer was ik verrast, want ik was een relatieve buitenstaander en opeens werd ik lijsttrekker, nu is het een logischere keus, ik had eigenlijk wel raar opgekeken als ik het dit keer niet zou worden, omdat ik nu meer ervaring heb.”

U bent heel actief in de protestantse kerk, komt daar uw affiniteit met politiek vandaan?

“Van jongs af aan ben ik actief bij de kerk. Ik ben vijftien jaar actief geweest in de kerkenraad en voorzitter van alle protestantse kerken geweest in Hilversum. Ik ben altijd wel politiek betrokken geweest hoor, maar tot vijf jaar geleden meer aan de zijlijn. Ik was wel lid van het CDA, maar niet actief. Er zijn natuurlijk veel raakvlakken met de kerk en het CDA, heb uw naasten lief, dus ik voel me met beiden heel verbonden ja.”

Wat was voor u het moment om actief te worden bij het CDA? En hoe hebt u dat aangepakt?

“Dat was toch echt het punt dat Geert Wilders duidelijk meer macht kreeg en ik zag hoe groot zijn achterban werd. Ik maakte me echt druk en dacht: of je blijft nu aan de zijlijn staan, of je gaat er wat aan doen. Allereerst ben ik in strategisch beraad gegaan: waar sta ik voor? Hoe wil ik als CDA’er solidair zijn, maar bij mijn roots blijven? Van het een kwam het ander en zo ben ik uiteindelijk op de verkiezingslijst gekomen.”

Voor welke waarden staat het CDA en wat betekent de partij voor u?

“De partij bedrijft politiek gebaseerd op waarden: Solidariteit, het omzien naar elkaar, ge spijt en verantwoordelijkheid. Ik vind het vooral heel belangrijk dat mensen naar elkaar omzien, dat er ruimte is voor initiatieven en alles dat inwoners zelf kunnen, moeten we lekker aan hen zelf overlaten, maar er moet wel een vangnet zijn voor mensen die dat behoeven.”

U bent werkzaam op het hoofdkantoor van de ABN-AMRO in Amsterdam, wat is daar precies uw functie?

“Ik werk op de afdeling ‘Informatiebeveiliging’, waar we ervoor zorgen dat mensen veilig kunnen bankieren, dus makkelijk bij hun geld en data kunnen komen.Toevallig ben ik net terug van een congres in Zuid-Frankrijk, waar 900 man uit allerlei landen op afkwam.”

Is werken bij een bank iets dat u altijd al ambieerde?

“Nu werk ik inmiddels twintig jaar voor de bank. Eerst heb ik bedrijfskunde aan de Technische Universiteit in Eindhoven gestudeerd. En zoals dat wel vaker gebeurt, kreeg ik bij mijn afstudeeropdracht bij de Fokker Vliegtuigenfabriek, een baan aangeboden en ben ik daar blijven hangen. Hierna ben ik bij ABN begonnen als consultant en zo doorgegroeid in het bedrijf. Dus het is eigenlijk heel vloeiend gegaan.”

U werkt natuurlijk overdag bij de ABN-AMRO, hebt uw werkzaamheden in de partij en een groot gezin. Hoe combineert u dit?

“Ja dat is een goede. Ik besef dat er wel echt een gevaar in zit om spaak te lopen, daar ben ik me zeer van bewust. Ik heb er de afgelopen jaren wel handigheid in gekregen en weet dat ik thuis, werk en politiek ècht moet scheiden van elkaar. Overdag is het werk bij de bank, waar ik me voor 100% voor inzet. Ik zorg dat ik doorgaans om zes uur thuis ben voor het eten en ik zit natuurlijk elke ochtend aan de ontbijttafel. En dan blijft de avond over voor mijn werkzaamheden voor de partij waarvoor ik me ook voor de volle 100% inzet, ik lees dan stukken en bereid vergaderingen voor. Maar mijn vrije tijd gaat echt naar mijn gezin. Ik ben getrouwd en heb vier dochters, onder wie de oudste twee al uit huis zijn. Vrijdag reserveer ik echt voor hun, lekker thuis op de bank de Voice kijken met mijn meiden.”