Als in Utrecht studerende student, wonend in Amsterdam, reis ik dagelijks wat af. Ik kom bijna elke dag op een treinstation ergens in Nederland. Helaas komt het dan ook wel eens voor dat, als je op het station staat, je opeens merkt dat je blaas op springen staat. Om vervolgens genoodzaakt te zijn naar het NS-Toilet te rennen. Zo overkwam mij dit ook op het station van Hilversum.

Ik ren de trein uit om vervolgens halsoverkop mijn ov-chipkaart erbij te pakken om uit te checken. Om mij daarna langs de mensenmassa te wormen op de trap. Eenmaal boven kijk ik naar de bordjes op zoek naar het bordje “WC”, door de verwarring ren ik het NS-Servicepoint binnen. Om daar weer vervolgens weggestuurd te worden. Weer terug in de hal realiseer ik mij dat ik wéér door de poortjes moet om naar het perron te gaan, waar het beruchte NS-Toilet zit verstopt. Ondertussen zijn er alweer vijf hoge nood minuten voorbij voordat ik eindelijk voor de complexe NS wc-poortjes sta. Nadat ik 70 cent bij elkaar heb gesprokkeld kan ik dan alsnog mijn blaas legen.