Op een drukke zaterdagmiddag 21 oktober vond in het Museum Hilversum de opening van een nieuwe expositie plaats: Classic Video Art. De redactie was erbij.

Na een vriendelijke ontvangst bij de receptie worden de gasten naar het museumcafé begeleid. Als de jassen zijn opgehangen, is er tijd voor een hapje en een drankje. In het museumcafé staan, naast een bar vol wijnglazen, abstracte houten banken met aan de uiteinden schaaltjes met olijven, worst en brood.

De gasten druppelen langzaam binnen. De meesten komen bekenden tegen en begroeten elkaar. Zo vult de ruimte zich langzamerhand met kleine groepjes chic geklede mensen en zacht gepraat. Het publiek bestaat onder andere uit kunstenaars, waaronder Emma van der Put en Donna van der Heijden wiens werken in de tentoonstelling te zien zijn. Verder zijn er uiteraard liefhebbers van kunst en film, maar ook mensen die op een andere manier verbonden zijn met videokunst.

Anne S. de Jong, vicefractievoorzitter van D66 Hilversum, vertelt: “Je zou denken: ‘Wat heb ik hier nou mee te maken?’ Maar we zijn bezig om in het centrum van Hilversum een cultuurplein te realiseren. We willen, door veel meer mediakunst naar Hilversum te trekken, de media zichtbaarder maken in de stad. Het media-aspect van de stad was eerst veel minder zichtbaar, want alles gebeurde op het mediapark. Nu heb je steeds meer hier, in het centrum van Hilversum. Dit soort tentoonstellingen, maar ook de schermen op de Groest en op het Stationsplein bijvoorbeeld, trekken steeds meer publiek. En dat maakt de stad veel levendiger.”

Om vier uur precies, bewegen de gasten zich naar de museumzaal. In de koele en leeg aanvoelende zaal staan zes televisieschermen uit de jaren ’70, waarvan het geluid als eerst opvalt. Uit een van de televisies komt een opgejaagd hijgend geluid. Het geluid trekt veel aandacht, waardoor mensen om zich heen beginnen te kijken. Stef van Breugel, directeur van het Museum Hilversum, vertelt even later: “Links zie je iemand hijgen op een tv-scherm. Dit noemen wij de performance benadering. Dit soort kunst zorgt ervoor dat je aan het denken wordt gezet, en dat is precies wat wij willen.”

Gastcurator Nelly Voorhuis en directeur Stef van Breugel openen de tentoonstelling met een uitleg van wat Classic Video Art nu eigenlijk inhoudt. “Classic Video Art houdt videokunst in die is gemaakt door kunstenaars die tot de canon, dus de klassiekers van de videokunst, behoren. Maar tegelijkertijd zit er een jongere generatie kunstenaars bij die wij ook tot de classic video art willen berekenen. Zoals Donna Verheijden en Emma van der Put”, vertelt Stef van Breugel.

Stef van Breugel sluit zijn verhaal af met de woorden: “Als jullie vanmiddag nou zeggen: ‘Hartstikke leuk, maar ik begrijp er niets van, dan is dat eigenlijk een goed teken. Het is de bedoeling dat je aan het denken wordt gezet en denkt: ‘Waar heb ik nou naar gekeken?’” En dat vragen we ons na het zien van de tentoonstelling zeker af.