HILVERSUM  Op een koude decemberavond is een mensenmassa op zoek naar warmte. Die warmte vinden ze in het Muziekcentrum van de Omroep. Niet alleen door het feit dat de verwarming binnen op een abnormaal hoge stand staat, maar ook door het luisteren naar het Pepernoten Concert van het Goois Jeugd Orkest. Dirigent Cas van der Horst is duidelijk zeer tevreden, want het woord ”trots” is regelmatig te horen gedurende de avond.

Het concert op 2 december, zoals gebruikelijk een aantal dagen voor Sinterklaasavond, vindt plaats in een goed gevulde zaal. Van der Horst mag de avond openen en kan dan al zijn trotse gevoel niet onderdrukken. Hij is maar al te blij dat hij hier met een groep van in totaal ongeveer zeventig jongeren het Pepernoten Concert kan geven. Een aantal jaren geleden had hij namelijk nog maar negentien muzikanten tot zijn beschikking.

Het Junior Goois Jeugd Orkest is als eerste aan de beurt. Deze groep bestaat uit kinderen tussen de negen en veertien jaar oud. Het eerste nummer dat ze ten gehore brengen is de compositie Watermusic van de componist Händel. Vervolgens maakt Van der Horst duidelijk dat er iets mis is gegaan met het programma en dat het programmaboekje niet helemaal overeenkomt met wat het orkest daadwerkelijk gaat spelen. Het gevolg daarvan is dat het nummer Tu Too Tango niet gespeeld wordt.

Één van de dingen waar Van der Horst het meest trots op is, is het stuk van Johan Sebastian Bach dat zijn pupillen spelen. De Brandenburg Sinfonia spelen de kinderen namelijk op een manier waarbij ze de strijkstokken authentiek vasthouden. Voor de kenner schijnt dit er nogal apart uit te zien, maar de leek zal er waarschijnlijk niet van opkijken.

Ook bij A La Mañana van Vernon F. Leidig heeft Van der Horst een verhaal voor het publiek. De dirigent heeft een enorme verteldrift en begint over hun optreden in een bejaardentehuis. Toen ze dit nummer speelden, was er namelijk een Argentijnse bewoner van het tehuis die in de militaire houding ging staan en dat vervolgens het hele stuk volhield.

Het gedeelte waarbij de junioren alleen spelen zit erop na de titelsong van de film Chicken Run. Na dat nummer komt namelijk het Goois Jeugd Orkest erbij. Het gevolg is dat de enorme groep gezamenlijk een nummer speelt voor de zaal. Gekozen is voor Sicilienne & Overture van Cristoph Willibald Gluck.

Daarna is er tijd voor pauze en kunnen de bezoekers rustig van een kopje koffie genieten. Iets lekkers bij de koffie mag natuurlijk niet ontbreken op een avond die in het teken staat van Sinterklaas. Het duurt echter aardig lang voordat iedereen weer teruggekeerd is naar zijn plek, wat dan wel weer een compliment is voor de catering. Het tekent wel de relaxte sfeer die er heerst rondom dit concert. Als iedereen weer op zijn plaats zit, kan het concert eindelijk verder gaan. Het juniororkest heeft zijn plaats afgestaan en alleen de muzikanten in de leeftijdscategorie tussen de veertien en twintig jaar zijn teruggekeerd, een groep van ruim dertig jongeren.

Ze openen hun gedeelte met een versie van The Best of Michael Jackson. Het stuk duurt een minuut of 8 en er zitten delen in verwerkt van vijf hits van de in 2009 overleden King of Pop. Bad, Human Nature, Billie Jean, The Girl Is Mine en Beat It zijn heel herkenbaar terug te horen. Het is het eerste pop medley dat het orkest speelt vanavond.

Van der Horst grapt voorafgaande aan het volgende stuk dat ze het niet helemaal af hebben kunnen krijgen. Het heet namelijk Unfinished Symphony. Er volgen nog twee stukken. De ene is van de bekende componist Richard Wagner en Van der Horst is natuurlijk heel trots op het feit dat zijn orkest dit uitvoert. Het andere stuk is een zogenaamd luchtig stuk. Waar eerst een compilatie van hits van Michael Jackson gespeeld werd, is dat nu een compilatie van nummers uit de filmmusical Grease met John Travolta en Olivia Newton-John. Met onder andere de nummers Summer Nights en Grease Lightning zorgt dit voor een vrolijke afsluiting van het concert.

Van der Horst krijgt een bosje bloemen overhandigd en mag de avond afsluiten met een korte toespraak aan het publiek. Hij wijst erop dat er bij de deur een mogelijkheid is om geld te gooien in de koffers van instrumenten. Het orkest wil namelijk zoveel mogelijk op eigen benen kunnen staan. Als hij vervolgens nogmaals benadrukt heeft hoe trots hij is op zijn orkest, stroomt de zaal langzaam leeg en stromen de koffers langzaam vol.