HILVERSUM – Op de rode loper staat een fotograaf in de laatste zonnestralen te praten met twee belangstellenden. Op de toren van het museum hangt een grote poster met daarop een foto van een meisje met daaronder in gele letters: PS Camera. De rij voor de opening van de expositie begint al op de trap van het balkon. In de rij staan vooral wat oudere mensen die druk met elkaar in gesprek zijn. Naast de deuren staan twee beveiligers. Veel liefhebbers van fotografie komen op de opening van de nieuwe expositie PS Camera van Museum Hilversum af.

img_0117Binnen krijgen mensen die zich van te voren hebben aangemeld een grijze sticker met een 1- of een 1+ erop. Omdat er veel aanmeldingen zijn, en er voorkomen wil worden dat mensen tegen fotos aan gaan staan, wordt er een simultane opening gehouden. De mensen met de 1- sticker lopen een trap af, en de mensen met de 1+ sticker lopen de trap op. De opening van de expositie wordt op twee verdiepingen gehouden, in de expositie zelf.
Veel mensen geven elkaar een hand en er zijn veel blije gezichten. Een jongvolwassen meisje trekt een oudere vrouw mee naar een foto: “Kijk mam, daar hangen wij!” Tussen de mannen met baarden en zwarte coltruien lopen er ook een aantal kinderen rond, die ook terug te zien zijn op de zwart-wit fotos. Mensen lopen langzaam rond in de ruimte kijkend naar de foto’s op de witte muren. Een fotograaf kijkt aandachtig naar dezelfde foto die ook buiten hangt. De fotograaf, Ruud Visserdijk, vertelt dat het meisje Zea heet, en dat de foto is gemaakt door Anneke Hilhorst.

“De meest prachtige dingen die niet verwacht zijn komen opeens op beeld allemaal samen.” Rose Ineke van Kalsbeek begint haar praatje en alle gezichten kijken naar haar achter een gouden spreektafel met daarvoor twaalf zwarte stoelen. De kamers van de expositie zijn rond en in het midden kan je naar de bovenliggende etages kijken. Rosé Ineke van Kalsbeek is samen met Koos Breukel de initiatiefnemer van  dit project. Aan elke muur van de eerste verdieping hangen zwart-wit foto’s van A5 en A2 formaat. Door de ruimte verdeeld staan oude fotocamera’s van onder andere Cas Oorthuys en Frank Oorthuys. De camera’s staan op schotten onder glas en verschillen elk van functie en formaat. Zelfs op de trap achter de spreektafel staan mensen te luisteren naar de opening.

“Eigenlijk een  heel eenvoudig idee om fotos met oude camera’s te maken, maar wanneer is iets je eigen werk en wanneer is het plagiaat als je iemand wil namaken?” Mensen klappen na de wisseling tussen van Kalsbeek en Breukel. De microfoon van de spreker op de andere verdieping is ook goed te horen. Breukel demonstreert hoe zijn eigen oude fotocamera werkt en zet hem op een statief. Mensen in het publiek kijken aandachtig en enkelen maken foto’s van de demonstratie. Van Breukel praat onrustig en snel. “Volgende week doet ‘ie een poppenkast in het museum.” Fluistert een fotograaf tegen zijn buurman. Met de zin: “De camera’s waarmee de fotografen van nu mee werken zijn van de overleden fotografen, de camera’s hebben als het ware een eigen wil,’’ opent Beukel de expositie.

Op de tweede verdieping hangen al meer kleurenfoto’s. Mensen lopen rustig rond en kijken aandachtig naar de foto’s. In elke hoek staan groepjes mensen met elkaar te praten over de foto’s. De bezoekers praten over de lichtinval en de kleuren van de foto’s. Er hangen veel verschillende soorten foto’s. Van portretten van Paul de Leeuw tot panorama’s die zijn gemaakt met een camera van Koningin Wilhelmina. De drie verdiepingen waar de expositie plaatsvindt zijn helemaal gevuld met mensen. Stef van Breugel, de directeur van Museum Hilversum zegt de expositie te zien als een ode aan de fotografie.

De expositie is nog tot 11 december elke dag in Museum Hilversum te zien.