HILVERSUM – Ik baande me een weg door Hilversum en het viel me op dat nagenoeg ieder kind met een smartphone rondloopt. Deze mediastad bezwijkt natuurlijk niet onder de druk van de sociale media. Het is natuurlijk ook erg handig om je kind, die voortdurend over de zeik is, even achter de iPad te zetten. Eindelijk rust als ouder, maar hoe zit het met de rust van het kind?

Het is een schande dat kinderen zoveel op hun telefoon zitten. In deze tijd is dat misschien vrij hypocriet om te zeggen, ouders zijn in principe even schuldig aan het veelvoudig gebruik van de apparaten. Maar beseffen we wel hoeveel impact het gebruik heeft op een kind?

De hersenen zijn nog in het beginstadium van ontwikkeling, zo ook de motoriek die moet worden ontwikkeld bij een kind. Een kind ontwikkelt motoriek door te bewegen en laat het nou precies die schermen zijn die een kind ervan weerhouden veel te bewegen. Daarnaast stuurt een beeldscherm zo’n grote lading aan prikkels naar de hersenen van een kind, dat een kind daarna doodmoe is. Waardoor het kind nog minder gaat bewegen.

Een beeldscherm zorgt voor verslaving, dat weten wij als volwassenen maar al te goed. Maar ook bij een kind is dit het geval. Kinderen spelen vaak spelletjes op de apparaten. Een kind heeft de controle wanneer het een apparaat in handen krijgt. Het winnen van een spel en het behalen van steeds hogere levels, wekt een gevoel van succes op. Deze controle en het gevoel van voldoening maken het zeer verslavend voor een kind. En dan heb ik het nog niet eens over wat een kind allemaal te zien krijgt via een smartphone. Foto’s en filmpjes van god mag weten wat en niet gefilterde informatie van over de hele wereld. Waarom je kind nog naar school sturen als het thuis toch verziekt wordt, zodanig wordt besmet met informatie die meestal nergens op gebaseerd is. Want we hebben het wel over de sociale media(!).

Óf men is zich niet bewust van deze effecten, óf ouders trekken hun eigen behoefte, namelijk rust, vóór de ontwikkeling van hun kind. Zeer egoïstisch als je het mij vraagt.

Zo zijn er nog meer redenen waarom een beeldscherm zeker niet de juiste oplossing is voor een kind. Dat een kind boos wordt als het apparaat uit handen wordt getrokken, is dus ook logisch. Die boosheid, daar vraag je om als ouder. En dan het kind nog bestraffen ook, het is toch niet te geloven. Ouders: geef het kind het apparaat in eerste instantie niet en zie hoe snel de lichte verslaving weer van de baan kan zijn. Een kind heeft een apparaat niet nodig, de vorige generatie kinderen heeft het tenslotte ook overleefd.

Je bent ouder, je hebt het voor het zeggen (als het goed is), trek die iPad smartphone of televisie nou eens weg onder de ogen van je kind en stuur je kind naar buiten om te spelen. Er moet hier een lijn worden getrokken. Of willen we onze toekomst al op jonge leeftijd met een verslaving opzadelen?