Rond tienen druppelen de eerste belangstellenden de Bibliotheek Hilversum binnen, voor de lezing over chimpansee- en mensgedrag. Ze melden zich aan en betalen. Er liggen al foldertjes van Stichting AAP klaar, die ze grondig bekijken. Ze hangen hun jassen op en halen een kopje koffie bij het Leescafé. Velen kennen elkaar, een groot deel van hen is immers lid van seniorenvereniging Senver, die de lezing organiseert. Ze kletsen en lachen.

Precies om half elf gaan de deuren van het zaaltje open en nemen de senioren plaats op de rode pluchen stoelen. Het geroezemoes valt weg wanneer de gordijnen voor de deuren dichtgaan. Peter van Wingerden van Senver introduceert Rob Elders, die negen jaar geleden begonnen is als verzorger bij Stichting AAP én woonachtig is in Hilversum. Een doventolk zal de lezing vertalen in gebaren voor de slechthorenden in de zaal.

“Wat is dat toch dat ons zo boeit aan chimpansees?”, begint hij. Het publiek luistert aandachtig naar zijn verhaal en lacht wanneer Elders vertelt dat chimpansees dagelijks een bedje maken: net zoals de mens hun bed iedere dag opmaakt. “Dat hebben we van de chimpansees”, grapt hij.

Elders doet observaties op het complex van stichting AAP, in de special care unit. Daar zijn 26 met Hiv of Hepatitis B besmette apen, welke afkomstig zijn uit verschillende testlaboratoria. Hij laat een foto zien van zichzelf in zijn speciale observatiepak, dat hem voor Hiv en Hepatitis B beschermt, wat het publiek aan het lachen maakt.  “De chimpansees hebben geen last van de Hiv en Hepatitis B”, verzekert hij het publiek. Hij moet zelf wel goed oppassen voor besmetting.

Over de manier waarop chimpansees plassen, zegt Elders: ‘Ze laten het gewoon lopen, zit er één onder, dan heeft die pech gehad”. Er wordt zachtjes gegrinnikt in de zaal.

Na zijn inleiding gaat Elders meer in op de stamboom van de chimpansees. Het publiek verbaast zich hardop wanneer hij vertelt dat wij 98% van ons DNA delen met chimpansees.

Hij bespreekt de kenmerken van de chimpansees, hun intelligentie, hun gereedschap en hun levensopvattingen.

Als Elders over de intelligentie en het gereedschap van de chimpansees praat, laat hij een filmpje zien: deze chimpansee heeft geleerd met een steen nootjes te kraken. De jonge chimpansees doen de oudere chimpansees na en de mensen in de zaal reageren vertederd. “Bijna alle sociale dieren imiteren elkaar” legt Elders uit.

Tijdens Elders’ verhaal worden er veel vragen gesteld vanuit het publiek en Elders weet ze allemaal te beantwoorden.

Om zijn punt duidelijk te maken, dat er bij de chimpansees zogenaamde ‘bullies and populars’ zijn, vergelijkt Elders de bullies – de pestkoppen –  met president Poetin en de populars – de populaire chimpansees – met president Clinton. Dit maakt heel wat los in het zaaltje.

Rond half twaalf is er een pauze. De mensen doen zich te goed aan thee en koffie in het café en kletsen wat af. Na vijftien minuten komen de senioren druk pratend weer binnen. Het wordt snel stil wanneer Elders weer verder gaat met zijn verhaal.

Hij legt de manier uit waarop chimpansees eten en noemt het passend ‘snaaien en graaien’. Chimpansees delen immers niet graag hun eten.

Opnieuw toont Elders een filmpje waarin de chimpansees wild rennen en spelen; dit maakt velen aan het lachen.

Ook seks bespreekt Rob Elders; voor hem is het helemaal geen gek onderwerp. Er wordt echter wel wat gegniffeld in de zaal wanneer Elders vertelt over het zogenaamde ‘droit du seigneur’ dat de alfa man heeft.

Tenslotte legt hij de link tussen de kenmerken van president Trump en de chimpansee. Dit zorgt voor heel wat commotie in de zaal. Als overeenkomsten benoemt Elders dat Trump en de chimpansee beiden onvoorspelbaar gedrag hebben, zich ‘over the top’ gedragen, veel bluffen en willen vasthouden aan de macht.

Hierna beëindigt Elders de lezing en mag het publiek vragen stellen. Dit doen ze ook zeker en Elders beantwoordt bijna alle vragen. Elders wijst nog eens op de Stichting AAP, die apen en andere exotische zoogdieren opvangt. De stichting krijgt geen subsidies en is afhankelijk van donaties. Volgens Elders kunnen mensen hun Air-miles sparen voor de stichting of cartridges en oude telefoons inleveren om Stichting AAP te steunen. Doneren kan natuurlijk ook.

Het publiek geeft Rob Elders een hartelijk applaus en velen stoppen nog wat kleingeld in de donatiepot buiten de zaal. Buiten praten de senioren nog wat na en bedanken Rob Elders voor zijn tijd.