HILVERSUM - Bij amateurmuziekverengiging Toonkunst Bussum word je niet boos aangekeken als je een fout maakt. Niet iedereen is even sterk, maar toch wordt het met elkaar een geheel. Hanneke Holst is al zes jaar bestuurslid en violist bij het amateurorkest en blikt terug op het voorjaarsconcert van afgelopen zondag.

Allereerst heeft ze genoten van het optreden van vorig weekend. Ik vond het ook heel goed gaan. Hier en daar zullen er wel verkeerde noten geklonken hebben, want we zijn natuurlijk professioneel. Dat zal het publiek hopelijk meestal niet opvallen.’ De middag liep volgens Hanneke gesmeerd: er ging bijna niks fout. ‘Ik liet alleen mijn stok vallen. Ik wilde mijn bladzij omslaan en toen vloog hij uit mijn hand. Soms gebeurt dat.’

‘Een vereniging kost geld, dus we proberen ook geld binnen te krijgen.’

Toonkunst Bussum is een amateur-orkest en -koor, dat al ruim 130 jaar bestaat. Ze treden samen ongeveer vier keer per jaar op. Het bestuur van de vereniging bestaat uit een aantal leden en de dirigent is de enige betaalde kracht. ‘En voor de rest hebben we leden die contributie betalen en als we concerten geven verdienen we wat aan de kaartverkoop.’ Met die inkomsten worden onder andere repetitieruimtes, dirigenten en muziekrechten betaald. ‘Een vereniging kost best wel wat, dus we proberen ook geld binnen te krijgen.’

Een kaartje voor het twee uur durende concert van afgelopen zondag kostte 17,50 euro. ‘Dat is een gemiddelde prijs voor zo’n concert,’ vertelt ze. ‘Bij ons is het inclusief consumptie en inclusief programmaboekje. Zo’n boekje maken kost meer dan een euro per stuk. Dat moet je niet onderschatten.’ Drukwerk kost namelijk nogal wat. Van de 17,50 euro opbrengst kan al 2,50 euro worden afgetrokken.

Holst is, samen met een aantal andere leden, verantwoordelijk voor de PR-activiteiten van de vereniging. Ik heb meegeholpen aan de posters en met het maken van de posters en het programmaboekje. Ik deed de eindredactie en ik heb adverteerders benaderd.’

Bij Toonkunst Bussum wordt gewerkt met een klein bestuur en daarnaast met allerlei commissies, bijvoorbeeld voor de organisatie van het orkest en het koor en voor het kinderconcert. De gehele organisatie bestaat uit ongeveer 80 leden, waarvan 45 van het koor en 40 van het orkest. Daarnaast is er ook het jeugdstrijkorkest Het Wladimir Concort, wat bij de vereniging hoort. 

'Je wordt nooit boos aangekeken als iets fout gaat.'

Vanaf haar elfde levensjaar speelde ze de viool. Ze heeft een aantal jaar niet gespeeld, omdat ze niet genoeg discipline had om te oefenen. Na een pauze van ruim dertig jaar opperde een kennis om bij het orkest te komen spelen. ‘En toen dacht ik; “nee, dat hoef ik echt niet te proberen, hoor. Dat kan ik niet meer!” Ze was maar een gematigde amateur en er zijn een aantal mensen lid die vroeger beroepsmusici waren. Die hebben bijvoorbeeld bij het Metropool-orkest gespeeld, waarin topmusici vanuit heel Europa spelen.

Het bijzondere aan dit orkest is dat amateur en professioneel hier bij elkaar komen. ‘Je hebt een mengeling van oud-beroepsmusici en goeie amateurs, die er niet hun werk van gemaakt hebben.’ Sommige mensen zijn minder sterk, maar toch wordt het met elkaar een geheel, vertelt Hanneke. De niveaus botsen niet dankzij de solidariteit binnen het orkest. ‘Je hebt bepaalde groepen: violen, strijken, altviolen, blazers, etc. Per groep zijn er sterkere en minder sterke spelers en die trekken elkaar op. Je wordt nooit boos aangekeken als iets fout gaat.’