Bij binnenkomst in de ‘De Akker’ voel je de sfeer van enthousiaste Oudkatholieken die vaak de Oud-katholieke parochie St. Vitus bezoeken. Over een paar minuten komt Stevo Akkerman over zijn boek ‘Donderdagmiddagdochter’ praten. De verwachting is dat hij er om half acht zal zijn, maar een kwartier later is hij er nog steeds niet. Uiteindelijk is het acht uur en komt Stevo Akkerman binnenlopen. Hij excuseert zich en maakt zich klaar voor de boekpresentatie. Als iedereen zit kan de boekpresentatie beginnen en begint Stevo Akkerman te vertellen over zijn kijk op het Katholiek geloof.

Akkerman begint met het uitleggen van zijn boek dat hij heeft geschreven. Alleen als iedereen denkt dat hij eindelijk gaat beginnen, promoot hij nog even zijn boek met het feit dat u dat na de presentatie kunt kopen. ‘‘Donderdagmiddagdochter is een kroniek over aangekondigde dood. Het verhaal gaat over een zwangerschap die zou eindigen met het overlijden van een kind. Het speelt zich af in de tweede helft van de jaren ’90. Na een verblijf van een jaar in Praag, woon ik nu weer in Nederland. Brabant om specifiek te zijn. Ons derde kind was op komst, maar uit de echo bleek dat het kind het syndroom van Potter. Ons kind zou dan geen nieren hebben wat betekent dat het kind goed kan leven, zolang het bij de moeder in de buik zit. Alleen direct na de geboorte zou het kind zelfstandig moeten leven, wat uiteraard niet kan. Deze boodschap kregen wij en daarom is het een kroniek van een aangekondigde dood’’, aldus Akkerman. Hierna leest hij een stukje voor uit zijn boek, dat gaat over het begraven van hun dochter Evi.

Hij legt uit dat in het boek meer is gebeurd dan alleen het overlijden van zijn dochter. Daarbij beschrijft hij de kijk van hemzelf en zijn vrouw hierop en wat dat met hun deed. Vervolgens legt hij uit dat er in het boek meer gebeurt dan alleen het overlijden van zijn dochter, maar ook de kijk van zijn vrouw en hijzelf hierop en wat dat met hun deed. Na het voorlezen gaat Stevo Akkerman daarmee verder: ‘‘Het boek gaat over de dood van een kind, maar het boek gaat niet alleen over wat er gebeurt als er een kind overlijdt en wat dat bekent. Hierdoor waren sommige van mijn lezers teleurgesteld, omdat zij dachten dat het boek over rouw zou gaan en niet over wat de dood van onze dochter voor ons betekent. Ik beschrijf het verhaal door de ogen van mijn echtgenote, de moeder van Evi. Ze zocht haar heil in een manier van geloven, genaamd de pinkstergemeente. Voor mij was dit nauwelijks te verteren. Dit zorgde voor spanning tussen ons wat leidde tot een scheiding. Achteraf vind ik het logisch dat wij het moeilijk hadden na het overlijden van ons kind. Dit had te maken met de verschillen tussen ons en het geloof.’’

Stevo Akkerman gaf aan dat hij niet meer wist of God nog wel betrokken was bij zijn leven of het leven überhaupt. ‘‘Wat als God niet betrokken was en niet verantwoordelijk was voor mijn kind. Dit idee zorgde voor een afstand tussen mij en God. Die afstand is er in zeker zin nog steeds. Wanneer je getroffen wordt door onheil en je dit van tevoren weet, dan moet je gaan bidden. Jezus Christus zorgt er dan voor dat het kind zal genezen, in mijn ogen is dit niet helemaal realistisch. De achtergrond hiervan is dat ik uit een gereformeerde vrij gemaakte wereld kom wat ik zie als een gesloten denksysteem, maar de pinkstergemeente heeft ook een gesloten denksysteem. In de Pinkstergemeente maken ze de cirkel rond. Ze hebben antwoorden op vragen, waarvan ik denk dat je die helemaal niet kan beantwoorden. Soms moet je vragen open laten als je ze niet weet vind ik en als je ze dan geforceerd probeert te sluiten dan is je logica zogenaamd in orde en staat je geloof met God in overeind in welke vorm het ook heeft. Ik wist hierdoor dus ook dat God het voor mij niet was. Sommige vragen zijn er om open te laten’’, zei Akkerman.

Stevo Akkerman eindigt met het voorlezen uit zijn boek, waarna er verschillende vragen kwamen over het katholiek geloof bij mensen. Deze vragen of opmerkingen gingen over hun interpretatie met het katholieke geloof en hoe Stevo Akkerman dat zou oppakken in hun situatie. Uiteindelijk, na een uur lang vragen beantwoorden, sloot hij de presentatie af en wenste hij iedereen een veilig thuis toe.