Het beeld van de sigarettenroker is in korte tijd flink veranderd. In de jaren ‘50 maakte Camel reclamecampagnes met slogans zoals “Doktoren roken het liefst Camel!”; de voorloper op de “negen van de tien tandartsen raadt deze tandpasta aan”-spotjes. Zelfs Ronald Reagan stond ooit model om zijn liefde voor Chesterfields te verkondigen. Gelukkig kwam de mens niet veel later tot de conclusie dat roken slecht is voor de gezondheid, en waarschijnlijk niet op dezelfde manier geadverteerd moet worden als melkproducten of brood.

Daar hield het natuurlijk niet op. De geschiedenisleraar mocht niet langer een pijp roken terwijl hij lesgaf, en ook in het vliegtuig werden de asbakjes weggedaan. Dit zijn, wat mij betreft, ook degelijke beslissingen. (Mee)roken is aangetoond slecht voor de gezondheid en je wilt niet kinderen hieraan blootstellen. De mens was zodoende op de hoogte van de gezondheidsrisico’s en de kinderlongetjes waren veilig. Daar had het verhaaltje op moeten houden.

Maar, zoals iedereen inmiddels weet, gaat het verhaal nog een stuk verder. We hebben inmiddels het punt bereikt waar elk pakje peuken is voorzien van een foto van, bijvoorbeeld, een bloedhoestende vrouw, een afgestorven teen of een kwaadaardige vader die zijn kind in de houdgreep heeft en opzettelijk rook in het gezichtje blaast, met daarbij de pakkende tekst “roken is dodelijk — stop nu”. Deze poging om mensen af te schrikken verliest veel van de gewenste impact wanneer deze producten gewoon te koop zijn in de Bruna, waar een zestienjarige caissière je vraagt of je er een aansteker bij wilt.

De Gutmenschen van Clean Air, die zich inzetten voor een “rookvrije generatie”, willen de grote denkers van deze generatie worden. Na hun eindeloze gezeur, moesten in 2008 alle cafés, kroegen en clubs geloven aan een rookruimte. De gemiddelde kosten van de installatie: 12.500 euro. Café-eigenaren moesten een belachelijk hoge prijs betalen en deze regeling heeft veel tenten de das om gedaan. Nu konden de niet-rokende klanten (zo ook de niet-rokende klanten in de koffieshop, want ja, ook daar moest een speciaal rokerskooi geïnstalleerd worden), gerust ademhalen, bedankt Clean Air!

Er werd nergens meer gerookt, behalve in zwartgeblakerde hokjes van twee-bij-twee en op speciale hoekjes helemaal achteraan het perron, waar de boetedoeners zich zij aan zij in alle rust konden schamen voor hun mensonterende gewoonte. Nu was iedereen tevreden, toch? Nee, natuurlijk niet. Zolang er rokers zijn, zijn er ketters – de geitenwollensokken-kruistocht ging verder, met als vandaag de dag de nieuwe regel: Alle rookhokken moeten afgebroken worden, zo ook in Hilversum. Zelfs de Lidl in de Gooi- en Vechtstreek stopt binnenkort met de verkoop van tabak.

Waarom? Eh ja, want het is slecht voor je. Je mag binnenkort dus niet meer roken in het rookhok in de club, waar je overigens wel je twaalfde rondje aan tequilashotjes achterover mag slaan. Je mag in de toekomst, als het aan Clean Air ligt, niet eens meer in de buitenlucht een sigaret roken op het terras.

Nederland staat bekend om het idee van vrijheid, en daarbij hoort ook de vrijheid om als volwassen persoon zelf te bepalen wat je doet. De anti-rookbrigade hanteert dezelfde propaganda en werkwijze als de heksenjagers van Salem. Zij vermoorden misschien geen heksen, maar wel het inkomen van de kroegbaas en het stukje ontspanning en cultuur van de kroegganger.

Het doel van dit betoog, dat toegegeven uit een opwelling van frustratie is geschreven, is niet het roken goedpraten. Roken is ongezond, dat weet ik. Maar waar ik niet tegen kan, is de hypocrisie. Overheidsmensen, als jullie de plannetjes van Clean Air doorvoeren, heb dan ook gewoon de ballen om roken helemaal verbieden. Als je toch bezig bent, schaf dan ook alcohol af en sluit elke vettige snackbar en McDonald’s in het land. Maar juist dat gebeurt niet, want dit zou de overheid enorm veel geld kosten, en een tabaksverbod zal waarschijnlijk net zo zinloos blijken als de drooglegging in 1920.

Dus, laten we in dat geval ook gewoon stoppen met het reguleren en betuttelen van mensen die gewoon zin hebben in een peuk in het café, net zoals je weleens zin kan hebben een biertje of een Big Mac. En dan nog de mensen van Clean Air: ik wil vooral niet aangeklaagd worden voor smaad door jullie een stel egocentrische, narcistische, dogmatische moraalridders te noemen — ik ken jullie immers niet persoonlijk — maar waar rook is, is vuur.