Het is woensdagmiddag en in de bibliotheek is gezellig druk. Waar in de ochtend burgemeester Pieter Broertjes de Nationale Voorleesdagen opende is het nu tijd voor het middagprogramma: een bijzondere versie van het wekelijks voorlezen met aansluitend knutselen.

Het is vlak voor half drie en de theaterzaal in de bibliotheek stroomt langzaam vol met enthousiaste kinderen. Bij de deur heet Miriam Bakker iedereen hartelijk welkom. Miriam gaat vanmiddag de toegestroomde menigte kinderen voorlezen en de kinderen hebben er zin in.

Vlak voor half drie gaan de deuren van de zaal dicht en heet Miriam iedereen nog een keer van harte welkom. Het eerste boek wordt uit de kast gepakt en de kinderen kunnen niet wachten tot het voorlezen begint.  “Kijk dit is het eerste boek. Het gaat over een slapende tijger.” zegt Miriam. Het eerste boek is: ‘Ssst! De tijger slaapt’, oftewel het prentenboek van het jaar.

Er blijven nog wat ouders met kinderen binnenkomen maar dat is geen probleem: “Ga maar snel zitten!”, zegt Miriam. Op het podium staat een grote houten tijger die de tijger uit het verhaal moet voorstellen. Aan een ballon hangt een kikker knuffeltje. “Kikker wil de tijger niet wakker maken.”, leest Miriam. Een kindje uit het publiek  mag de knuffel aan de ballon over de tijger manoeuvreren. Met uiterste precisie laat het kind de knuffel over de tijger gaan. “Goed zo!” zegt Miriam en ze leest weer verder. Ondertussen blijven er nog steeds een paar mensen binnenkomen die snel op een plekje gaan zitten en ademloos luisteren naar het voorlezen. De kinderen mogen nog steeds helpen met de knuffeldieren langs de tijger te manoeuvreren en het eerste boek loopt tegen zijn einde.

Het tweede boek wordt uit de kast gepakt. Het boek heet: ‘Slaap maar fijn, bouwterrein’ van Edward van de Vendel. Het boek gaat over machines op een bouwplaats die gaan slapen. Miriam: “In boeken kan veel meer dan in het echt, dat is er ook zo leuk aan.” Een aantal ouders met hun kinderen komt geruisloos de zaal nog in en het verhaal over slapende machines gaat onverstoorbaar verder. “Cementwagen!” roept een kind door de zaal. “Nee hoor, kijk het is een bulldozer.” zegt Miriam rustig en leest de laatste paar bladzijdes van het boek. Hierna werden ook de boeken ‘Antonia’(over een zingende vogel) en ‘Mijn Potje’ (over dieren die proberen uit te vinden waar een potje voor dient) voorgelezen.

Dan is het alweer tijd voor het vijfde en laatste boek: ‘Mmm… een taart!’ van Susanne Strasser. Sommige kinderen beginnen een beetje ongeduldig op hun stoel te wiebelen maar Miriam gaat onverminderd door: “Ik doe nog een boek want ik vind voorlezen zo leuk en tijdens de Nationale Voorleesdagen is het nog leuker.” De kinderen blijven ook tijdens het laatste boek nog enthousiast en worden nog enthousiaster als ze horen dat ze mogen gaan knutselen. Volgens Miriam is het heel belangrijk dat de kinderen worden voorgelezen: “Het bevordert het lezen en het stimuleert de kinderen.”