Als het bijna tijd is voor het treintje om te vertrekken, waait het erg hard op het Media Park in Hilversum. Alle mensen zitten te wachten in het treintje voor de start van de tour. Je hoort wat geroezemoes van mensen die met elkaar aan het praten zijn.

Nienke is de gids van de dag, ze zingt, danst en acteert in het dagelijks leven. Ze opent de tour met veel enthousiasme en wijst naar de kleine televisieschermen die aan beide kanten in het treintje hangen. Daarop wordt een instructiefilmpje afgespeeld, waarin wordt verteld waar de zwemvesten liggen en waar de dichtstbijzijnde uitgang is, alsof we in een vliegtuig zitten. Er lachen mensen, waarna Nienke verder rijdt en vertelt hoe groot het park is. “Het mediapark is één groot dorp geworden, het is tweeëndertig hectare groot met vierendertig opnamestudio’s.”

Unbranded is het eerste bedrijf waar het treintje langs rijdt. Zij maken decorstukken voor onder andere televisie, musical en musea. Daarna zie je de bar ‘Boon’, gelegen aan het Joop van de Endeplein. “Doordeweeks wemelt het er van de bekende Nederlanders”, hoor je Nienke zeggen door speakers in het treintje. De parkeergarage van Media Park, waar je langs rijdt, heeft de kleuren van het testbeeld op tv, wat je tegenwoordig niet meer veel ziet in vergelijking met vroeger. Mensen trekken hun wenkbrauwen op en kijken allemaal in de richting van de parkeergarage.

Als het treintje langs Beeld en Geluid rijdt vertelt Nienke, “Als je naar binnen kijkt zie je in het midden een diep gat, daar kan je met een trap naar beneden. Daar ligt het archief van de Nederlandse televisie. Het is zestien meter diep en heeft één miljoen uur aan beeldmateriaal liggen. Dat is drieënveertig kilometer aan beeldmateriaal, van Hilversum tot aan Zaandam.” Vervolgens komt het treintje langs studio 24. Daar wordt ‘The voice of Holland’ opgenomen. Als er televisie opnames zijn zie je voor de studio een rode loper liggen en op de ramen hangen stickers van het programma. Martijn Krabbé staat dan bovenaan de trap mensen te interviewen.

Daarna rijdt het treintje een stuk langs andere studio’s, totdat het naar links afslaat. Nienke stapt uit om een grote deur open te maken, vervolgens stapt ze terug het treintje in en rijdt ze naar binnen. “Dit is de studiostraat, hier staat het vol met decorstukken”, vertelt Nienke. Dan passeert het treintje een brede weg die in een spiraal naar beneden loopt, die weg komt uit op een lagere verdieping met nog meer decor stukken. “Dit zijn de gangen van het Media Park”, klinkt door de speakers van het treintje. Aan de zijkant van de gangen staan grote gele karren, daar worden de kleinere decorstukken in bewaard en mee vervoerd. In totaal zijn er 10 grote decorhallen waar decorstukken staan opgeslagen. In de hallen staan hoge stalen stellingkasten, op de planken staan verschillende stoelen, lampen, kisten en nog veel meer verschillende rekwisieten. Alles is genummerd zodat de spullen makkelijk via de computer te vinden zijn.

Na de decorhallen rijdt het treintje terug naar buiten, langs studio 23. Studio 23 is de grootste studio van Europa, er passen in totaal vijftienduizend mensen publiek in. “Dance Dance Dance uit Engeland is daar opgenomen. Het was goedkoper om iedereen te laten overvliegen naar Nederland voor de opnames, in plaats van de decorstukken inclusief personeel, voor het op- en afbouwen, naar Engeland te vervoeren”, klinkt er door de speakers van het treintje.

Aan het einde van de rit rijdt het treintje nog langs Ericsson, het bedrijf dat voor verschillende programma’s de ondertitelingen verzorgt. Zoals ‘The Bold and the Beautiful’ en de realitysoap van ‘Roy Donders’. Daarna eindigt het treintje op de plek waar de tour is begonnen. De mensen klappen in hun handen en Nienke bedankt iedereen voor de rit.