In de Tweede Kamer is er de afgelopen weken heftig gedebatteerd over het vrouwenquotum. Dit quotum is een voorstel van D66 en het CDA en houdt in dat er bij alle beursgenoteerde bedrijven minstens 30 procent van de top uit vrouwen moet bestaan. Hein Jaarsma, raadslid in D66 Hilversum, vertelt in dit interview zijn visie op het vrouwenquotum. "Dan maar het paardenmiddel van het afdwingen", Hein Jaarsma.

“Is het vrouwenquotum niet een soort sorry voor vroeger?”

“Ik heb niet het idee dat je je daarvoor moet verontschuldigen, de geschiedenis kan je toch niet overdoen. Alleen je kan wel proberen om de toekomst een beetje te sturen. Dat sturen is precies wat we willen bereiken met dit quotum. Wat ik echter wel vind, is dat de politiek ook naar zichzelf moet kijken en niet alleen naar de bedrijven. Kijk naar de besturen van overheidsorganen bijvoorbeeld gemeentebesturen. Ik kom namelijk toch wel heel erg veel colleges tegen die uitsluitend uit mannen bestaan.”

“Denkt u dat dat komt doordat de mannen gewoon beter zijn in dat soort functies of komt dat doordat er geen vrouwen aangenomen worden?”

“Dat is een hele lastige vraag, daar zal vast heel veel onderzoek naar gedaan zijn waar ik mij niet in verdiept heb. Ik denk echter wel dat het met hetzelfde te maken heeft als de bedrijven, namelijk machtsstructuur, bestaande machtsstructuren, wie is handiger bij de macht, misschien ook wel een beetje elkaar de balletjes toe spelen in politieke partijen. Verder heeft het vast iets met tijdsverloop te maken, je komt toch meer mensen van rond de 50 tegen dan van rond de 25. Je ziet echter wel dat de participatie van vrouwen bij overheidsorganen fors is toegenomen, maar ook daar kan het wel wat beter.”

“Zijn er door het quotum ook mensen ontslagen aangezien er 30 procent van de vrouwen aan de top moet?”

“Nee er is niemand ontslagen, gelukkig werkt het niet zo. Het werkt als volgt, als er bijvoorbeeld iemand afscheid neemt en je zit onder de 30 procent dan moet je een vrouw benoemen of de functie leeg laten staan. Dus er is niemand ontslagen.”

“Een tijd terug is er ook al een quotum aangekondigd maar die is er toen niet gekomen hoezo nu wel en toen niet?”

“Dat komt doordat er een hele moeilijke discussie kwam. De maatschappij emancipeerde steeds verder dus zou het eigenlijk vanzelf moeten ontstaan dat vrouwen ook op die hoge posities komen. In de praktijk gebeurde dit eigenlijk niet, ik begreep zelfs dat er een lichte achteruitgang is geweest.”

“Gaat het quotum een groot verschil maken?”

“De tweede Kamerfractie van D66 heeft misschien niet het ideale middel maar wel het noodzakelijke om die verandering nu eindelijk tot stand te brengen. Daarom zijn wij voor een vrouwenquotum. Normaliter komt emancipatie door te stimuleren en niet door afdwingen, maar in dit geval na zoveel jaren oefenen, proberen en niet afdwingen moeten we het maar afdwingen. Dit is eigenlijk een soort duwtje in de rug naar het geven van gelijke posities en functies.”

“Dus eigenlijk kan je het quotum zien als, na lang proberen, een uiteindelijk duwtje in de rug naar meer vrouwen aan de top?”

“Ja, ik hoop het wel ja! Dan maar het paardenmiddel van het afdwingen. We zijn in ons hart tegen, want het zou vanzelf moeten gebeuren. Maar de praktijk is helaas wat weerbarstiger en ik hoop dat dit tijdelijke quotum dit gaat veranderen.”