Wat begon als een schoolopdracht is uitgegroeid tot een daadwerkelijk plan voor het GAK-gebouw in Hilversum. Drie studenten van de HKU zagen meer in dit gebouw en een van hun, Esther Borren, vertelt hier meer over.

‘’Het GAK-gebouw in Hilversum wilde de gemeente al voor langere tijd gaan slopen. De voornaamste reden hiervoor was dat ze vonden dat het gebouw de doorloop naar het centrum erg tegenhoudt. Als je nu station Hilversum uitkomt weet je niet heel goed welke kant je op moet om naar het centrum te gaan, omdat het gebouw het zicht belemmerd. Toen kregen wij de opdracht vanuit school om iets te bedenken voor dit gebouw om het weer een beetje tot leven te laten komen. Het enige waar we op moesten letten is dat het wel iets met Hilversum te maken moest hebben.

Het idee waar wij toen mee kwamen was dat we ervoor moesten zorgen dat het er gewoon bij hoort als het ware. Wat betreft de uitstraling is het gebouw nu heel grijs en grauw. Wij wilden het een beetje groen maken met planten over de relingen om het aanzicht al iets beter te maken. Voor de binnenkant hadden we bedacht dat we er een plek van wilden maken waar creatieve mensen bij elkaar kunnen komen en hun werk kunnen doen. We dachten hierbij aan kunstenaren, maar ook echt iets wat met de mediastad te maken heeft, dus mensen die filmpjes maken en die moeten bewerken of muziekstudio’s. Ook wilden we op de eerste verdieping, meteen als je binnenkomt, een soort VVV neerzetten. Deze zou dan echt gericht zijn op bijvoorbeeld wat voor architectuur er is in Hilversum, wat er allemaal te doen valt en dat soort dingen, zodat je Hilversum als stad zijnde kan leren kennen. Verder hadden we bedacht dat we op het dakterras een soort cafeetje te maken waar je leuk over de stad uit kunt kijken, dus als je lang moet wachten, dat je daar dan lekker kunt zitten en met vrienden kunt afspreken.

Erfgoedvereniging Heemschut ons benaderd om iets te bedenken voor dit gebouw. Van de architect Greiner, die het GAK-gebouw gebouwd heeft, is alles al gesloopt. Daarom kwamen zij in actie om ervoor te zorgen dat dit gebouw blijft. Kelsey, Christel en ik hebben de ideeën van drie verschillende klassen gecombineerd. Met dit concept hebben wij presentaties gehouden en zijn zo in verschillende lokale kranten gekomen. Toen de gemeente dit zag, hadden zij zoiets van: ‘’oké, we moeten eens met hun gaan praten, want het loopt nu een beetje uit de hand.’’ Vanuit daar hebben we een uitnodiging gekregen van de gemeente. Dus eigenlijk is dat gekomen doordat de lokale media die het opving.

Wij hebben onze plannen vervolgens gepresenteerd aan de gemeente en die vonden het zeker een goed plan. Het probleem was dat de sloop en de vernieuwing van het stationsgebied ondertussen al in zo’n gevorderd stadium is, dat ze dit niet tegen kunnen houden, dus daar valt niet veel meer te halen. Ze waren wel geïnteresseerd in de inhoud van het plan dat we bedacht hadden. De gemeente heeft tegen ons gezegd dat ze ons daarvoor nog zouden benaderen tegen de tijd dat het zover is. Dat zou zomaar kunnen gebeuren, maar daar rekenen we eigenlijk niet meer op, want dan zou het of in het begin van mei dit jaar zijn, of pas over vier jaar.

Ik denk niet dat we nog iets kunnen doen om het gebouw te laten staan, maar we hebben ons er wel volop voor ingezet. Op een gegeven moment begin je wel echt de potentie te zien van zo’n gebouw en dacht ik ook: ‘’ja, het is eigenlijk best zonde als die weggaat.’’ Maar ja, ik snap het ook wel. We waren helaas gewoon te laat. Dat was ook wat de gemeente zei: als je een jaar eerder was geweest, was het misschien wel heel anders gelopen.”