HILVERSUM – Al vanaf jonge leeftijd is Nadine Terwiel politiek bewust en actief. Op haar negende begon het met handtekeningen verzamelen voor de vrijlating van Nelson Mandela, voerde zij actie tegen het bewind van Pinochet en op haar twaalfde organiseerde zij op school een staking tegen apartheid. Dit alles nog voor ze wist dat er organisaties als Amnesty International bestonden. Naast haar carrière raakte ze betrokken bij verschillende politieke organisaties en de vakbond FNV Jong en FNV Vrouw. Een motorongeluk bracht hier verandering in en na ruim twee jaar revalideren was ze een hoop kwijt. Ze wilde iets terugdoen voor de samenleving en kwam terecht bij de SP: “Ik ben tweeënhalf jaar geleden bij de SP naar binnen gewandeld en vijf maanden later was ik raadslid.”

Nog maar kort raadslid, maar wel al lang lid en stemmend op de SP. Terwiel vertelt hoe ze bij de partij terecht is gekomen: “Ik vind, dat heeft echt met mijn opvoeding te maken, dat hoe goed we zorgen voor de mensen die het slecht hebben in het land, bepaalt wie we zijn. Hiermee bedoel ik niet dat iedereen hetzelfde moet hebben, want iedereen ambieert iets anders. Maar ik vind dat er in een goede samenleving geen kinderen in armoede leven. Zieke mensen niet op straat lopen, maar juist de hulp krijgen die ze nodig hebben. Met dat soort ideeën kom je uit op de SP. Daar hoef je niet lang over na te denken.”

In de gemeenteraad is Terwiel actief bezig met het sociaal domein. Onderwerpen als zorg, onderwijs, werk en inkomen. “Ik wilde heel graag de portefeuille die ik nu heb, de dossiers waar de klappen vallen. Ook statushouders heb ik in mijn portefeuille. Er komen veel mensen op Nederland af die een veilige thuishaven zoeken en daar moet veel voor geregeld worden.”

In Hilversum bestaat de coalitie uit de VVD, CDA, D66 en de SP. Landelijk is het de SP nooit gelukt om een coalitie te vormen en te regeren. “Dan steek ik deels de hand in eigen boezem. Ik vind de SP niet altijd duidelijk waar ze eigenlijk voor staat. Dat is met deze campagne voor de landelijke verkiezingen veel duidelijker. Met een uitzondering op de ‘Stem Tegen, Stem SP’ campagne van jaren geleden. Daar hebben we de eeuwige naam van oppositiepartij aan overgehouden. Maar op dit moment doen we het beter dan ooit. Echt de onderwerpen kiezen die de gewone man aangaan en die aan de man brengen. Ik ben blij om te zien dat de SP nu duidelijk zegt: ‘wij willen regeren, wij willen meedoen.’ Dat vind ik sterk en daarmee laat je zien dat we niet alleen de vinger kunnen wijzen en zeggen dat de andere partij het fout doet.”

Met het landelijke partijprogramma legt de SP vooral de nadruk op zorg, onderwijs en werk. Ook het volgende punt staat in het programma: “We gaan meer samen leven in plaats van langs elkaar heen. Op school, in de buurt en op het werk. De menselijke maat wordt het uitgaanspunt.” Terwiel legt uit wat de SP hiermee bedoelt: “Wat je nu vooral hoort, is dat als jij het niet redt, dan had jij misschien harder moeten werken. Dan had jij het zelf beter moeten doen. Je wordt bijna geprogrammeerd solist te zijn. Terwijl er ook nog zoiets als solidariteit bestaat. Er kan jou iets overkomen of je omstandigheden zijn nooit goed geweest. Als jij veel hebt, geef een klein stukje terug. Zodat de ander die het niet gelukt is, door welke omstandigheden dan ook, ook een kans krijgt. Dat wil niet zeggen dat je elkaar altijd maar moet pamperen en geld moet geven, maar gun elkaar wat. Het wordt een hardere samenleving en dat willen we niet. Durf wat verder te kijken dan alleen je eigen situatie, dan krijg je een veel socialere samenleving. Het is op dit moment zo kil en ik word daar erg ongelukkig van.”