“Ik ben een soort pelgrim, ik probeer al vijftig jaar mijn pad te vinden.” De 58-jarige Mark Lindhout is ondernemer, mentor, vernieuwer, borstenman maar bovenal aanhanger van het Rozenkruis, een godsdienst met tweeduizend actieve leden. Vanuit een vestiging in Hilversum spreekt hij met mensen over de leer van zijn geloof. “Het ego van de mens is levensgevaarlijk, daar moet je geen gehoor aan geven.”

“Als Rozenkruizer geloof ik niet alleen in de Christelijke leer van de Bijbel, maar ook in het Taoïsme, de leer van de Islam evenals de ontdekkingen van Einstein en Darwin. Ik geloof dat iedere mens over een godsvonk beschikt, een soort connectie van de ziel met het goddelijke veld. Zie het leven als een kruis, dus met een horizontale balk en een verticale balk. De horizontale balk toont de levensloop van een mens aan en is tevens de balk van goed en kwaad. De verticale balk staat voor de geestelijke verlichting van de godsvonk. Het doel van Rozenkruizers is om te zorgen dat de horizontale balk zich in het midden uitbalanceert zodat ze op de verticale balk kunnen stijgen. Dichter bij god kunnen komen dus. En dat uitbalanceren is eigenlijk het moeilijkste dat er is.

Het uitbalanceren van de ziel kan ik kort uitleggen: men moet het ego loslaten. Zoals gezegd is dit echter zeer lastig. Al vijftig jaar ben ik als een soort pelgrim op zoek naar het pad om dit voor elkaar te krijgen.  Je krijgt snel de neiging om het ego, en de emoties die daarbij horen, te onderdrukken. Maar dat is ook niet goed. Je moet erkennen dat het ego bestaat en bewust geen gehoor geven hieraan. Ik ben er al lang mee bezig waardoor ik het ego goed onder controle begin te krijgen, maar zelfs ik heb nog momenten van zwakte. In de crisis ben ik drie eigen bedrijven kwijtgeraakt. Als ik nu een mooie Jaguar XF langs zie rijden moet ik toch een stukje jaloezie wegslikken. Ook moet ik oppassen dat ik mezelf niet te serieus ga nemen, vooral tijdens lezingen. Ik moet onthouden dat ik geen mensen kan bekeren, mensen kunnen namelijk alleen zichzelf bekeren. Dat is denk ik de reden waarom mensen ons een beetje mysterieus of een sekte vinden. Wij zeggen niet tegen iedereen: `Kom erbij!’

Toen mijn zoon besloot het Rozenkruis los te laten, had ik daar dan ook geen moeite mee. Tegen mijn kinderen heb ik gezegd: `Tot jullie twaalfde zeuren jullie niet en gaan jullie gewoon mee naar de lezingen, daarna mogen jullie zelf besluiten welke kant jullie op willen.’ Mijn dochter, Jirina (27), besloot te blijven. Mijn zoon Joachim(31) koos ervoor om het Rozenkruis de rug toe te keren, ook goed. Ik vond het alleen vervelend om te zien dat híj het moeilijk vond om te vertellen. Natuurlijk wil je als vader graag dat je kinderen je in je voetsporen volgen maar je wilt bovenal dat ze hun eigen weg gaan en gelukkig worden. Religie werkt niet als je het bij mensen door hun strot duwt.

Zelf heb ik nooit gedacht om het Rozenkruis te verlaten. Net als bij mijn eigen kinderen, is het geloof mij met de paplepel ingegoten. Mijn ouders waren allebei Rozenkruizers waardoor ik al vroeg mee ging naar lezingen en kennis opdeed over het geloof. Geboren in Rotterdam maar opgroeiend in Den Haag was ik overigens niet alleen maar bezig met het Rozenkruis hoor. Ik was wel een beetje een kwajongen. Bij de kerstbomenjacht liep ik voorop, ik rookte op vroege leeftijd en bezat, of om eerlijk te zijn bezit, een zwakte voor het vrouwelijk schoon. Ik was snel ontvlambaar. Ik heb natuurlijk ook niet alleen over geloof gesproken. Voor een goed gesprek over dikke tieten en bier is ook altijd ruimte. Geef de keizer wat des keizers is en geef God wat des Gods is.

Om die reden legt het Rozenkruis ook niet veel beperkingen op. Op het gebied van seks zijn mensen in mijn ogen volledig vrij. Seks is volstrekt normaal, des keizers. Ook homoseksualiteit is des keizers. De enige beperkingen die het Rozenkruis oplegt is wat betreft het ‘zuiver’ houden van het bloed. Dat houdt in dat Rozenkruizers geen alcohol mogen drinken, niet mogen roken, geen hard- en softdrugs mogen nemen en geen vlees mogen eten. Wanneer je vlees eet, krijg je dierlijke emoties binnen. Die dierlijke emoties vermengen zich met menselijke emoties. Dit heeft vervolgens effect op het denkvermogen van de mens. Overigens vormen deze restricties voor mij geen probleem. Ik voel met toch niet echt aangetrokken tot alcohol.

Meer moeite had ik ten tijde van mijn eigen bedrijf. Ik had liefst drie eigen bedrijven en was daarnaast mentor van een groep jongeren. Ik had het druk. Mijn bedrijven zaten altijd in mijn achterhoofd waardoor ik niet vrij was in mijn hoofd. Ik kon geen vrije denker zijn of dit in ieder geval nastreven. Dit werd zelfs zo erg dat ik een paar keer in mijn leven op een politieke partij gestemd heb. Als er iets is waardoor je geen vrije denker kunt zijn, dan is het wel stemmen op een politieke partij. Je liegt jezelf namelijk keihard voor. Nu ben ik erachter dat ik dat niet meer doe. Ik weiger te stemmen op mensen die liegen en bedriegen. Dat was een fout. Dat is overigens niet erg, dan kun je leren. Fouten maken is ook des keizers.”