HILVERSUM – Esther Kaper staat 28ste op de kandidatenlijst van de ChristenUnie voor de komende Tweede Kamerverkiezingen in maart. Esther is moeder van twee zoontjes, schrijft en werkt als redacteur voor programma’s van de EO en de KRO. Ze zal vooral rond Hilversum haar campagne voeren.

In juni 2008 trouwde Esther in het Hilversumse gemeentehuis. Ze was toen 24 jaar oud èn maagd. Want Esther wilde seks liever voor na het ‘ja-woord’ bewaren.

Esther’s eerste boek, Hot Issues, gaat over de regel ‘geen seks voor het huwelijk’ en andere seksuele dilemma’s binnen de kerk. ”Dat boek heb ik echt geschreven om een taboe te doorbreken. Veel christelijke jongeren zitten met vragen van wat mag nu wel en wat niet. Mag je elkaar zoenen? Mag je elkaar bloot zien? Mag je elkaar bevredigen? Dit soort vragen wordt nergens besproken.” Esther heeft ook geen pasklare antwoorden maar wil het graag bespreekbaar maken.

Eigenlijk is het niet echt meer iets van nu, seks bewaren voor het huwelijk. ”Eerst dacht ik simpelweg dat het niet mocht. Dat geen seks voor het huwelijk een regel was. Dat zeiden mijn ouders, dat zegt de kerk. Maar er staat volgens mij nérgens in de bijbel ‘gij zult geen seks hebben voor het huwelijk’. Een relatie is bedoeld voor het krijgen van kinderen, maar dat niet alleen. Het is een soort afspiegeling… de liefdevolle relatie tussen man en vrouw is net als die tussen God en mens.”

In haar boek Hot Issues (2011), schreef Esther dat ze op een gegeven moment boos was. Ze vroeg zich af waaróm christenen voor het huwelijk geen seks mochten hebben en noemde het een middeleeuwse achterhaalde overtuiging. ”Het is ook tegenstrijdig. Soms verlang je erg naar iemand. Je kan dan ook zelf die keuze maken. God stuurt echt geen vermanende engel wanneer je met iemand vrijt. Je bent als mens vrij. Ik hield me aan deze regel, maar vond het ook vaak moeilijk. Zo van: al die andere mensen doen het wel en ik niet. Ik had het gevoel dat ik werd tegengehouden, ik ben een zoektocht aangegaan; waar komt die regel vandaan?”

Kritiek op haar boek heeft ze nooit echt gehad, ook niet uit eigen kring. ”Atheïsten zullen mijn boek niet zo snel lezen denk ik, dus de mensen die kritiek zouden kunnen hebben, heb ik nog niet bereikt.”

Esther heeft uiteindelijk voor het eerst gemeenschap tijdens haar huwelijksnacht, terwijl haar man al in eerdere relaties seks had. ”Ik vond dit lastig. Ik wacht netjes en dan heeft hij al een paar keer van seks kunnen genieten. Dat vond ik oneerlijk en maakte me onzeker. Voor mijn man voelde het anders, maar mijn eerste keer seks tijdens onze huwelijksnacht vond ik geweldig.”

Kinderen

”Ik ga het mijn kinderen niet als regel opleggen om geen seks voor het huwelijk te hebben. Wel wil ik ze graag vertellen hoe ik het zie. Mijn ouders zeiden ‘we hopen dat jij het goed doet, want wij hebben het wel gedaan voor het huwelijk’. Schijnheilig vond ik dat, zo leek het alsof ik het goed moest maken voor hen. Als je vrijt met iemand hecht je je aan die persoon. Dat is het mooiste met iemand waarvan je houdt, in een trouwe, veilige omgeving. Ik vind het huwelijk hier de beste ‘plek’ voor.”

Mijn kinderen hoeven mijn boek niet per se te lezen, zegt Esther. Ze wil wel open over alle onderwerpen kunnen praten. ”Over veel dingen wordt binnen het christendom niet gepraat. Vooral jongeren vinden dit lastig. Toen mijn zoontje drie of vier was, vroeg hij ‘mama waar komen baby’tjes vandaan?’ Toen moest ik toch echt even nadenken wat ik hierop wilde zeggen.’Lachend:’ wat mij het belangrijkste lijkt is dat hij weet dat kinderen niet via de navel geboren worden, zoals hij dacht.”

Esther vindt het belangrijk dat er bewust wordt nagedacht over seksueel getinte reclame in de openbare ruimte. ”Ik bracht mijn zoontje van twee eens naar het kinderdagverblijf, en pal voor het raam stond een bushokje met een enorme poster van de Kamasutra-beurs: een vrouw met haar been omhoog, haar naaldhak in haar string gehaakt. Beetje smakeloos, die kinderen konden dit de hele dag zien en niet alleen zij, maar ook tieners die hier elke dag langsfietsen.”

Esther zou het verstandig vinden als kinderen niet alleen voorlichting krijgen over soa’s en voorbehoedsmiddelen. ”Ze moeten ook leren een gezonde relatie op te bouwen.” Een vak als relatievorming zou volgens Esther een goede oplossing zijn. Ook vindt ze dat meiden beter moeten worden voorbereid op het moederschap. ”Altijd wordt er uitgelegd over hoe je kunt voorkomen zwanger te worden, maar wat als je nu op een gegeven moment ouder bent en een kind wil. Dan komen er allemaal keuzes op je af: wil je fulltime blijven werken? Wat betekent dat voor je carrière? Ik had hier nog nooit over nagedacht.”

Ze staat er dan ook zeker achter dat de ChristenUnie meer dagen vaderschapsverlof wil. ”Toen wij ons eerste kind kregen, vonden mijn man en ik dat best zwaar. Hij nam vakantiedagen op om meer thuis te kunnen zijn. Het opvoeden van een baby’tje kun je geen vakantie noemen.”

Politiek

”Ik had het gevoel dat ik langs de zijlijn stond, mijn handen jeukten om verantwoordelijkheid te nemen en dingen daadwerkelijk te veranderen. Als kandidaat voor de ChristenUnie heb ik het gevoel dat ik iets kan betekenen. Als ik iets heb geleerd als journalist, is het luisteren naar mensen. Iets wat politici nog kunnen leren.” Ze kijkt er naar uit om straks op straat campagne te voeren en met mensen in gesprek te gaan. Alhoewel ze er wel erg tegenop ziet dat ze dan in zo’n lelijk ‘regenjasje’ moet staan. ”Daar ben ik dan net wat te ijdel voor.”

”Hoopvol realistisch betekent voor mij dat ik problemen durf toe te geven, maar ook naar hoopvolle ontwikkelingen kijk. Wie geen problemen ziet, kan ze ook niet oplossen.” Esther denkt dat er genoeg mensen in de wereld zijn die hun steentje willen bijdragen en dat we, als we samenwerken de wereld een stuk mooier kunnen maken.

In begin februari komt een derde boek uit: Vrees Niet, waarvoor twaalf schrijvers elk een hoofdstuk leverden. Het is de profetische tegenstem van twaalf hoopvolle christenen. Zelf is ze één van de schrijvers.