In het midden van de Albert Heijn in Kerkelanden staat een grote tafel klaar voor de ouderenlunch. Iedere maand organiseert deze supermarkt een lunch om tientallen eenzame ouderen met elkaar in contact te brengen. Dit doen ze samen met de Luisterlijn, een organisatie die een luisterend oor biedt aan mensen die daar behoefte aan hebben. "We zijn hier vooral voor de gezelligheid.", zegt een oudere vrouw.

Voordat de lunch begint, zitten een aantal ouderen te wachten bij het koffiezetapparaat in de winkel. Het echtpaar Pieterse (65 en 67 jaar) is al vaker bij de lunch geweest. “We komen hier wel vaker. We vinden het erg leuk om mensen te ontmoeten. We zijn hier vooral voor de gezelligheid.”

De ouderen worden door Maaike van Uden, teamleider van de Albert Heijn, naar de tafel geleid. De tafel staat tussen de brood- en vleesafdeling van de supermarkt in. Op de lunchtafel staan allerlei soorten beleg, met name verschillende soorten kaas. Van Uden: “ Zo is er komijnekaas, brie, geitenkaas en oude en jonge kaas. Daarnaast liggen er ook verschillende vleeswaren op tafel.” De supermarkt leg ook wat luxere producten op tafel. Van Uden: “Het gaat om producten die ouderen niet zo snel kopen, omdat ze alleen zijn.”

De tafel is in een U-vorm opgesteld, en stroomt al snel vol. Zo’n 25 senioren zitten zij aan zij. Na een half uur is er al geen plek meer aan tafel. “De ouderen komen, gaan zitten en beginnen meteen met eten. Er is daarbij niet echt een moment van stilte of bezinning”, vertelt Jan (86 jaar), vrijwilliger van de Luisterlijn die zijn achternaam liever niet op de site wilt.

Vrijwilligers
Jan is vanaf het begin van dit initiatief betrokken. “Wij bieden eenzame personen in de samenleving een luisterend oor.” Hij geniet zichtbaar van dit werk, maar merkt dat hij niet altijd iets kan toevoegen aan de gesprekken aan tafel. “Ik vind het ontzettend leuk om actief bezig te zijn, maar dit evenement heeft eigenlijk niks met de luisterlijn te maken.” Jan vertelt dat er vanuit de vrijwilligers weinig belangstelling is voor de lunch. “Daarom wordt er bij ons ook over nagedacht om hier mee te stoppen. Ik ben vaak de enige vrijwilliger hier”, legt hij uit terwijl hij lege kopjes voorziet van koffie.

Maaike van Uden en Jan voor de Albert Heijn.
Camiel Beekers

Van Uden geeft aan niet zonder de vrijwilligers van de Luisterlijn te kunnen. “Vorige maand waren er geen vrijwilligers en dan moeten we alle zeilen bijzetten. De aankomende drie maanden gaat de lunch niet door, zegt Van Uden “Volgende maand heb ik tentamens en daarna zijn er twee zomermaanden, waardoor de lunch lastig te plannen is.”

De ouderen zien de lunch in de supermarkt als een hoogtepunt in de maand. “Ik vind het jammer dat het in de zomermaanden niet doorgaat, maar ik begrijp het wel”, vertelt Vissers (92). Ook Brul (77) gaat de lunch missen. “Maar in september gaat het gelukkig weer beginnen.” Van Uden:”Stiekem vind ik de reacties leuk. Ik voel mij ook schuldig dat het niet doorgaat. Zulke reacties motiveren mij wel om de lunch door te zetten.”

Sociaal isolement
Bij de lunch draait het niet alleen om eten. “Het is vooral de bedoeling dat mensen hier komen om uit een sociaal isolement te komen.” De aanwezige ouderen zijn druk aan het praten en aan het eten. Een luid geroezemoes stijgt op. De drie vrijwilligers van de Luisterlijn en Van Uden mengen zich in de gesprekken. “Zijn er nog witte bolletjes?”, roept een bezoeker. Maaike komt snel met een nieuwe zak broodjes en vult deze aan. Ook de koffie en thee wordt continu aangevuld. Ondertussen loopt het winkelend publiek om de tafel heen. De lunch zorgt voor verbaasde gezichten. Een bezoeker roept: “Wat een gezellige boel!”

Het blijft druk in de supermarkt. Sommige ouderen gaan als ze klaar zijn nog wat boodschappen doen. Anderen gaan direct naar huis. De lege plekken worden snel weer opgevuld. Veel ouderen zijn positief over de lunch. “Het is hier allemaal wel erg lekker hoor, en gezellig. Ik kom hier om contact met mensen te hebben”, vertelt Velzeboer (89). “Iedereen praat hier met elkaar, of mensen elkaar nou kennen of niet. Dat is juist het leuke hiervan”, vertelt haar buurvrouw Vissers.

Mevrouw Vissers (rechts achter), Mevrouw Velzeboer (rechts voor) aan de lunchtafel.
Camiel Beekers

Langzaamaan wordt het geroezemoes minder en vertrekken de ouderen. Nog een paar laatste bezoekers willen even gezellig een hapje eten. Vrijwilliger Henk (66): “De sfeer hier is geweldig, mensen hebben hier veel aanspraak. Ik heb met diverse mensen gesproken en daarbij merk je dat iedereen een verhaal heeft.” Toch weet hij niet of hij vaker kan komen helpen. “Ik woon namelijk aan de andere kant van Hilversum en daarnaast heb ik ook nog diensten bij de Luisterlijn zelf.”

Terwijl de laatste ouderen de lunchtafel verlaten, beginnen de vrijwilligers met opruimen. Van Uden en de vrijwilligers worden door de bezoekers bedankt voor hun inzet. “Dag Maaike, succes met je tentamen!” roept een oudere. Twintig minuten later is de rust terug gekeerd tussen de brood- en vleesafdeling van de Albert Heijn.