Mensen lopen druk rond om elkaar te spreken, elkaar nog de laatste papieren rond te geven of om nog koekjes en koffie uit te delen. In het Raadhuis in Hilversum, een grote bruine zaal met stoelen die groen bekleed zijn, vindt de commissievergadering plaats over de begroting en de belastingverordeningen voor het aankomende jaar.

Aan de in een grote rechthoek opgestelde tafels nemen de grotendeels net geklede mensen plaats en bereiden zich voor op de komende vergadering. Langzaam valt de zaal stil en begint de voorzitter, een man met een bril en een blauw overhemd, met het benoemen van de agenda. “We doen de begroting en de belastingverordeningen in een keer, zes minuten monoloog per fractie en daarna 6 minuten debat per fractie”, zegt de voorzitter. “We gaan het op de volgende manier doen, eerst de coalitie en dan de oppositie, is iedereen het hier mee eens?”, vraagt de voorzitter. Iedereen kijkt een beetje om zich heen en knikt ja of mompelt wat binnensmonds wat als een ja gezien moet worden.

Hart voor Hilversum begint. Meneer Slingerland, een meneer met een rood vest aan, begint te praten. Na een lange reeks van complimenten aan het college, begint de man met een verhaal wat hij op een hoog tempo probeert te vertellen waardoor hij hier en daar over zijn eigen woorden struikelt. Midden in zijn verhaal komt een mevrouw langs met koffie, meneer Slingerland wijst naar zijn kopje en die wordt direct bijgevuld.

Een van de punten die Meneer Slingeland aan het college stelt is dit: “De balans laat zien dat om de begroting sluitend te krijgen ruim 2 miljoen wordt onttrokken aan de reserves, tegelijkertijd wordt ruim 5 miljoen geleend. Voor de komende jaren wordt nog eens 20 miljoen euro extra geleend.” Na een korte adempauze stel meneer Slingeland zijn vraag: “Kan het college in het kort uitleggen met welk doel de extra leningen, weliswaar vermoedelijk tegen lage rente, worden geleend?” Op het moment dat hij wil doorpraten wordt hij onderbroken door de voorzitter die vraagt of hij gaat afronden, met een trillende stem zegt hij: “Ehhhhh, ja”, de hele zaal lacht.

Na het afronden van zijn monoloog kijkt meneer Slingeland trots op met een grijns op zijn gezicht. De voorzitter vraagt vervolgens of er nog vragen zijn.  Mevrouw Kalke van de PvdA complimenteert meneer Slingeland op het snelle lezen waarop hij reageert met een kort lachje. Daarnaast heeft ze nog een vraag aan Hart voor Hilversum over het lenen van de 20 miljoen, de vraag luidt als volgt: “Wat vindt u van het lenen van de 20 miljoen euro, zelf als hart voor Hilversum? Dus niet het college, maar wat u echt zelf vindt.” Het blijft heel erg stil in de zaal totdat de voorzitter zegt: “U moet wel de microfoon aanzetten meneer Slingeland”, de zaal lacht. “Ik ben erg benieuwd natuurlijk naar het antwoord van het college, maar ik vind lenen op zichzelf helemaal niet verkeerd want je krijgt er veel voor terug, bijvoorbeeld financiën en een beter leefbaar Hilversum wat mensen naar Hilversum kan trekken”, zegt meneer Slingeland. “Ja ik wil daar toch nog een vervolgvraag op stellen. Vindt u het niet vreemd dat u daar nu nog naar moet vragen en dat wij dat eigenlijk niet weten?”, zegt Mevrouw Kalke nog snel. Het blijft even stil en meneer Slingeland denkt na, na een diepe zucht komt dan het uiteindelijke antwoord: “Nou dat vind ik niet goed.”