HILVERSUM – Sukanda Srisaneporn is geboren in Surat Thani in Thailand en woont sinds 8,5 jaar in Nederland. Ze werkt als bediende bij Saow Thai op de Koninginneweg. De Thaise koning Bhumibol Adulyadej is 13 oktober overleden op 88-jarige leeftijd. Samen met nog heel veel andere Thai rouwt ook Sukanda om zijn dood.

Hoe reageerde u toen u hoorde dat de koning was overleden?
“Iedereen was op dat moment stil en heel erg geschrokken. Ik vond het echt heel jammer en ik ben heel verdrietig. Niet alleen ik ben verdrietig, ook heel veel andere mensen die ik ken uit Thailand rouwen. Ik houd me er veel mee bezig.”

Hoe rouwt u om de dood van de koning?
“Ik ga naar de Thaise tempel om daar te bidden. Verder zijn er veel dingen georganiseerd om wat te doen voor de koning. Ik draag het komende halfjaar alleen maar zwarte kleding. Over twee weken, op 6 november, gaan we ook naar de Dam in Amsterdam om daar liedjes te zingen voor de koning. We verzamelen dan ook handtekeningen die we vervolgens naar Thailand sturen zodat iedereen weet dat we het verdriet meevoelen en dat we iedereen steunen. Afgelopen zondag was er ook een ceremonie in een tempel, ik kon daar helaas niet bij zijn maar op de Dam ben ik zeker aanwezig.”

Zijn er ook dingen georganiseerd in Hilversum?
“Nee in Hilversum is er niks georganiseerd. Er is ook geen tempel of Thaise vereniging hier. Ook de ambassade zit ergens anders. De grootste Thaise tempels zijn in Purmerend en Waalwijk en er zijn ook kleinere tempels. In Hilversum wordt dus niks georganiseerd, maar dat vind ik niet heel erg. Ik ben niet zo religieus dat ik elke week naar de tempel ga.”

Waarom is de koning zo belangrijk in Thailand?
“Sinds we geboren zijn zit het in ons bloed dat onze koning de beste koning is. Hij houdt van de bevolking en hij doet er alles aan om van Thailand een beter land te maken. Hij geeft altijd goede adviezen en hij is heel erg tegen corruptie. Het is een koning voor het volk, voor ons is hij heilig. Ik ben heel trots op wat hij heeft gedaan. Ik vind het fijn dat iedereen met ons meeleeft. Voetbalclub Leicester City hield een minuut stilte voor de koning en ze speelden een wedstrijd met rouwbanden om.”

Vindt u het lastig om te rouwen in Nederland? Bent u bang voor onbegrip?
“Ik vind het niet lastig. Rouwen doe ik voor mezelf en niet voor andere mensen, ik wil ook niemand dwingen om mee te rouwen. Het klopt dat voor de Nederlandse bevolking koning Willem-Alexander een hele andere rol speelt. In Thailand is de koning veel belangrijker voor ons.”

Wat vindt u van de rituelen die bij het rouwen horen?
“Ik vind het goed. Alles op televisie wordt uitgezonden in zwart-wit en iedereen in Thailand draagt alleen maar zwart. Ook worden grote publieke evenementen afgelast. Verder bidden mensen elke dag bij het paleis in Bangkok waar het lichaam van de koning wordt bewaard. Ik leef heel erg mee met alle verdrietige mensen en ik probeer zelf ook zoveel mogelijk te rouwen.”

Wat vindt u van de toekomstige koning Maha Vajiralongkorn?
“Hij wacht nog even met de troon bestijgen omdat hij ook rouwt. Hij voelt met ons mee. Persoonlijk denk ik niet dat hij net zo goed zal zijn als koning Bhumibol. Ik ben niet de enige die dat denkt. Hij gedraagt zich niet goed als kroonprins, hij doet alles voor het geld en hij is corrupt. Maar het is de regel dat hij koning wordt omdat hij de zoon is van Bhumibol, we doen er dus niks tegen.”

Wat vindt u ervan dat veel toeristen toch nog naar Thailand gaan?
“Het mag, maar veel toeristen vinden het wel vervelend. Mensen zijn verdrietig en bij bars zullen mensen minder vrolijk zijn dan eerst. Het is misschien niet de beste tijd om naar Thailand te gaan. Toeristen moeten begrijpen dat de koning heel belangrijk is voor ons, en dat we heel verdrietig zijn. We kunnen niet zo enthousiast zijn als normaal, dat moeten ze respecteren.”

Hoe wordt er in restaurant Saow Thai omgegaan met de dood?
“De eigenaar en de kok komen ook uit Thailand. Ik denk dat ik meer rouw dan hen. Ik ben de enige die altijd zwarte kleding draagt. Dat is mijn eigen keuze en ik vind het niet erg dat mijn collega’s soms wel kleuren dragen. In het restaurant zijn er verder geen veranderingen.”