HILVERSUM – Elke laatste donderdag van de maand staat er een nieuwe editie van het singer-songwriter evenement Music Around The Fireplace op het programma bij Werf 35. De Stookplaats is weer in een huiskamerachtige sfeer ingericht en wederom zit de hele zaal weer vol voor de mei-editie. En dit keer is er een primeur voor het evenement.

Rond een uur of acht stroomt de zaal langzaam vol met het publiek. De bar die zich naast het podium bevindt is dan al in volle gang bezig met het publiek voorzien van Gooisch speciaalbier. Het podium is overigens niet echt een podium, maar meer een huiskamerhoekje waar je van zou kunnen zeggen, dat het interieur rechtstreeks uit grootmoeders huis is overgenomen. De huiskamerachtige look van het podium steekt volledig af van de loods waarin het evenement zich afspeelt. De industriële balustrades van de loods zijn versiert met een snoer van moderne bollampjes, wat ervoor zorgt dat het oubollige van de loods en het moderne van de muziek in goede samenhang valt.

De eerste artiest van de avond is Jordi Martin. Bij het introductiepraatje wordt door de hostess verteld dat Martin in de finale staat van de Amsterdamse singer-songwritercompetitie Mooie Noten. Kort na het introductiepraatje ontvangt Martin al een daverend applaus van het publiek, zonder nog maar een noot aan te slaan op zijn gitaar. Martin speelt vier zelfgeschreven nummers en vertelt voor elk liedje een korte anekdote waarin hij uitlegt waarom hij het nummer heeft geschreven. Nadat hij applaus heeft ontvangen voor zijn tweede nummer van de avond spreekt hij de zaal weer toe. “Er schiet me net iets te binnen. Dit is eigenlijk een heel bijzonder optreden voor mij. Ik heb namelijk sinds een halfjaar een hele leuke vriendin en voor de eerste keer zit mijn schoonmoeder in de zaal!”. Het publiek moet lachen terwijl Martin kort oogcontact met zijn vriendin en schoonmoeder maakt. Zij lachen met het publiek mee.

Na Jordi Martin en een korte pauze is het de beurt aan Josephine Zwaan. Bij de introductie die zij krijgt worden wel twee opmerkelijke dingen benoemd. Ten eerste dat Zwaan in theorie een Ghanese prinses is, en ten tweede dat ze deze avond voor een primeur bij Music Around The Fireplace gaat zorgen. Ze gaat namelijk twee van de vier nummers in duet doen, samen met de derde artiest van de avond: James Walker. Het eerste nummer wat ze opdraagt is solo. Aan het einde van het nummer is het publiek duidelijk gecharmeerd van de zuivere stem van Zwaan. Bij haar tweede en derde nummer introduceert ze Walker bij het gezelschap. Aan de chemie tussen de twee is te merken dat dit duo vaker samen optreed. Walker is namelijk verrassend goed ingespeeld op de muziek van Zwaan en wanneer hij de backing vocals inzet, klinkt het alsof de stemmen voor elkaar gemaakt zijn.

Als laatst mag James Walker het podium voor zichzelf. De herdershond die gedurende het hele evenement al door de zaal sjokt, ligt aan het begin van Walkers eerste nummer recht voor de neus van de Engelsman. “Ik weet niet van wie deze hond is, maar ik denk dat hij nu van mij is”, zegt hij terwijl hij zijn eerste noten aanslaat. Het publiek is niet makkelijk geamuseerd deze avond, maar moet toch wel erg hard lachen om deze opmerking. De hond blijft gedurende het hele eerste nummer op het huiskamerkleed van het podium liggen. Het applaus aan het einde laat de hond wakker schrikken, waarna hij weer doorgaat met het sjokken door de zaal. Voor het laatste nummer dat Walker speelt, vraagt hij of het publiek het refrein mee wil zingen. Hij speelt het twee keer voor, waarna het publiek timide begint mee te neuriën. Wanneer het refrein vaker langskomt, komt het publiek wat losser en op een gegeven moment zingt de hele zaal mee. “Wat een prachtige stemmen hebben jullie”, zegt Walker kort tussen het liedje door. Hij eindigt de act met: “Dank jullie wel Hilversum, het was me een genoegen”, waarna het laatste applaus van de avond klinkt.