HILVERSUM – Kun je een schrijver worden? “Het is maar net hoe je naar het woord ‘schrijver’ kijkt,” aldus Sacha Voogd, auteur van het boek ‘Salsa in de Polder’. Voogd geeft een lezing over hoe je schrijver kunt worden voor hobbyschrijvers. “Ik zou graag willen leven van mijn boeken, maar dat gaat gewoon niet.”

De avond valt. Sterren worden zichtbaar in de donkere lucht. Hilversummers lopen met handschoenen en mutsen tegen de gure wind in. Aan een rustige weg geeft een statig pand het juiste adres aan: Vaartweg 89. Op de voordeur staat een briefje met ‘ingang achterom’. Aan de achterkant van het pand is het groepje verzameld. Naast alle 50-plussers staat Sacha Voogd. Zij geeft vanavond een lezing met de vraag: schrijver, kun je dat worden?

Op een brede eikenhouten tafel staan kannen met koffie en thee klaar. Na een korte babbel neemt iedereen plaats achter de tafels. Er staan vier tafels met elk twee leren stoelen waar de aanwezigen plaats kunnen nemen. Op de witte doeken die in de ruimte hangen, staan namen van bekende auteurs. Ook de naam van Annie M.G. Schmidt staat met grote rode letters op een gordijn. Corrie Gramser, auteur en oprichter van Zinexprez, zegt: “Zo kan iemand kiezen of ze bijvoorbeeld in de Annie M.G. Schmidt hoek wil werken. Ik heb deze ruimte zo ontworpen dat het lijkt alsof je in een stiltecoupé zit. Geïnteresseerden kunnen hier in stilte werken.” Met haar bedrijf Zinexprez wil Gramser naast zichzelf ook anderen stimuleren om te schrijven.

Gramser loopt naar voren en begint enthousiast met het voorwoord. “Leuk dat jullie er allemaal zijn!” Ze begint de lezing met een korte opening waarbij ze tegen de zes aanwezigen praat. De vrouwen drinken thee, de mannen een kop koffie. De schrijfblokken komen op tafel en de pennen liggen klaar. Na een korte introductie begint de lezing van Voogd: “Ik hoop dat ik te verstaan ben, ik heb niet een hele harde stem,” zegt ze lachend. Ze begint haar verhaal met de indeling van de lezing. “Ik ga het onder andere hebben over mijn persoonlijke ervaringen en schrijfopleidingen. Op het eind geef ik ook tips & tricks voor het schrijven van je eigen teksten.”

Voogd vertelt hoe ze hier terecht is gekomen: “Bij een etentje vroeg iemand mij wat ik als beroep deed. ‘Schrijver’, antwoordde ik. Ik ben echter boekhouder, ik ben met cijfertjes bezig in plaats van letters. Ik zou graag willen leven van mijn boeken, maar dat gaat gewoon niet. Ik schrijf omdat ik het leuk vind. Voor mijn schrijfopleiding in Amsterdam heb ik uiteindelijk mijn eerste boek ‘Salsa in de polder’ geschreven.” Je kunt een speld horen vallen, zo aandachtig luisteren de aanwezigen naar haar verhaal. Het zoemende geluid van de beamer blijft te horen, zo regelmatig dat het niet meer opvalt. “Nu begin ik even over mijn obsessie voor ridderverhalen en de geschiedenis. Egyptenaren begonnen bijvoorbeeld te schrijven met hiërogliefen, dit kon alleen de elite. Monniken schreven op schaars papier met ganzenveren en inkt. Hou dat maar eens vol zonder inktvlekken. Monnikenwerk, letterlijk!”

Aan het eind van de lezing geeft ze nog enkele tips voor schrijvers: “Zet je antennes aan, ga naar buiten en kijk om je heen. Het is heel bepalend voor je verhaal met welke bril je naar de wereld kijkt. Voor een schoolopdracht moesten we door Amsterdam lopen, waar we ons als een dakloze vluchteling moesten inleven. Als je op een andere manier naar de wereld kijkt, levert het heel veel nieuw materiaal op. Lees ook zoveel je kunt. Goede en slechte boeken, je leert van allebei.”

Na de tips zijn er nog acht minuten over. Sacha besluit om uit haar boek voor te lezen. Met het opengeslagen boek voor haar neus begint ze op een rustige toon te lezen. Af en toe kijkt ze naar de luisterende mensen terwijl ze voorleest. Trots klapt ze na enkele minuten het boek dicht. Ze heeft vier bladzijden voorgelezen. De aanwezigen complimenteren haar op haar schrijfwijze, werkwoordstijd en perspectief van het verhaal. Het wordt duidelijk dat hier mensen met verstand van zaken zitten. Voogd sluit de lezing af met een laatste tip: “Schrijf niet voor anderen, schrijf voor jezelf. Soms kost het meer dan dat het oplevert. Je moet het doen, omdat je van schrijven houdt.”