Terwijl op donderdagavond 21 november de wind hard waait en het buiten maar zo’n vier graden is, stroomt De Vorstin in Hilversum langzaam vol met vooral 40+-ers. Vijf jaar na de oprichting van de Vandenberg’s Moonkings spelen ze in De Vorstin hun, voorlopig laatste, Nederlandse clubtour ‘Goodbye for now’.

Nadat de garderobe is gevuld met jassen stroomt de zaal verder vol. Het is druk bij de bar en her en der wordt geproost op een goede avond. De sfeer is heel gemoedelijk. Ook de wat jongere bezoekers van de avond vermaken zich. De techniek voor het voorprogramma, wat verzorgd wordt door Grenadeers, wordt opgebouwd. De drummer speelt een stuk in en het publiek begint zijn verlegt zijn aandacht naar wat gebeurt op het podium. Na de laatste technische checks dimmen de lichten. Een paar seconden later opent de show spectaculair. De desert rock gecombineerd met gitaarsolo’s en behoorlijke uithalen van frontman Siep van Rijswijk worden gewaardeerd door het publiek. Na een half uur rocken is het tijd voor Grenadeers om het podium te gaan verlaten. Na een welverdiend applaus wordt de techniek opgeruimd.

De zaal schuift meer naar voren. De voorste rij staat vol met fans van Vandenberg’s Moonkings. Zodra de eerste gitaar gestemd wordt klinkt er applaus. De zaal kan niet wachten. Zodra drummer Mart Nijen Es het eerste nummer inzet en gitarist Adrian ‘Adje’ Vandenberg het podium op komt lopen, wordt de zaal pas echt enthousiast. Bassist Sem Christoffel sluit aan en tot slot rent zanger Jan Hoving het podium op. De groep wordt met groot applaus onthaald. Vandenberg heeft de volledige aandacht van de zaal als hij de opmerking “Hilversum schijnt het Sodom en Gomorra van Nederland te zijn” maakt. Vanaf de voorste rij wordt enthousiast geantwoord.

Voormalig gitarist van Whitesnake Adrian Vandenberg richtte in februari 2014 de Vandenberg’s Moonkings op. In de Vorstin begonnen zij hun voorlopig laatste tour in Nederland. Eind december worden de plannen van de band bekend. Geruchten over een reünie “Slip of the Tongue tour” doen al een tijdje de ronde.
Het publiek gaat pas echt los als ‘Close to you’ wordt ingezet. Een groot deel van de zaal zingt mee. Nadat het nummer door een solo door Vandenberg, Nijen Es en Christoffel ontzettend goed wordt afgesloten, is het publiek echt los. Daarna komt de akoestische versie van ‘As long as you were breathing’. Voordat Vandenberg op de flightcases, die even daarvoor het podium opgerold werden, gaat zitten, pakt hij nog even zijn microfoon. “Tegenwoordig is het hip om kwetsbaar te zijn, dus dat is wat we nu gaan doen.” Het publiek lacht en terwijl Vandenberg en Hoving gaan zitten, dimt het licht. Het geroezemoes in de zaal verstomt en heel even laten Hoving en Vandenberg de kwetsbare kant van twee hardrockers zien.

Voor Rudy Schuurman is het gezegde “never meet your heroes” vanavond niet van toepassing. Ondanks dat hij ziekjes was, kwam hij toch naar Hilversum. Zijn commentaar op de avond luidde als volgt: “Ook al kwam in De Vorstin niet ieder akkoord vlekkeloos over, met een glimlach werd er onverstoorbaar doorgespeeld naar het volgende hoogtepunt. Daar lijken ze ook elkaar na vijf jaar weer te verbazen. Daarnaast spat het speelplezier ervan af.”
Met deze laatste uitspraak lijkt de hele zaal het eens te zijn. Met een cover van Led Zeppelin’s “Rock ’n Roll” als rituele toegift werd de show met een daverend applaus afgesloten.