Pionier, radiomaker en ondernemer Tjitske Volkerink is geboren en getogen in Hilversum. Na jaren gewerkt te hebben voor de EO en de Groot Nieuws Radio besloot ze in 2015 iets unieks te doen: een Christelijk Spiritueel Centrum openen. Op dit moment is het centrum aan de Jan van der Heijdenstraat in Hilversum (nog) de enige plek in Nederland waar massage, meditatie, stiltewandelingen, de inzet van essentiële oliën en het christelijk geloof worden samengevoegd. In deze Maand van de Spiritualiteit vertelt Volkerink hoe rust een belangrijk thema is geworden in haar leven.

“Ik kom uit een gezin met drie kinderen en daar was drukte en gedoe. Als kind mocht ik daarom af en toe bij oma logeren, daar was het rustig. Aan het einde van een drukke dag zat ik dan bij haar. En als de schemer viel, bleven de lichten uit. Op zulke momenten hadden we echt vertrouwelijke gesprekken. Daar kon ik als tienermeisje mijn hart eens even luchten. En dat was dan misschien wel niet stil, maar het was toch stil. Ik heb weleens gedacht: ‘Daar zat al iets wat me getriggerd heeft.’

We gingen als gezin naar de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt. In de dienst op zondag legde de dominee altijd in een preek een Bijbelgedeelte uit. Bij het opgroeien merkte ik dat bij mij de vragen juist begonnen als hij klaar was. In onze kerk lag de nadruk erg op regels; de ratio voorop en in preken ging het dan ook vooral over wat wel en niet goed was. Er heerste huiverigheid rondom spiritualiteit; het was boeddhistisch en hindoeïstisch en daar moest je verre van blijven. Maar ik wilde weten waarom.

Rond mijn dertigste belandde ik in een persoonlijke crisis. Met een opvoeding in je rugzak ga je de wereld in en daarmee moet je het dan doen. Ik kwam op een punt waarop ik dacht: ‘Dit werkt zo niet. Hoe zit het nou?’ Ik liep vast. Door externe omstandigheden en die gedachten vanbinnen ben ik in een persoonlijk ontwikkeltraject geraakt. En dat was helemaal niet verkeerd, dat was zelfs supergoed. Door conferenties, boeken en een traject met een psycholoog leerde ik opnieuw kijken naar wie ik was en wat ik wilde. In die tijd heb ik mijn missie geformuleerd: ‘Mensen helpen in verbinding komen met zichzelf, met de ander en met God.’ Alles wat ik doe past daarin.

Vlak daarna, vanaf oktober 2011, presenteerde ik het programma “Heilige Huisjes” bij de Groot Nieuws Radio. Daar sprak ik christelijke universitaire docenten, professoren en ‘practitioners’ over controversiële onderwerpen. De interviews hielpen mij om de wereld te verkennen. Die mensen met al hun wijsheid kon ik de waaromvragen stellen waarop ik antwoord wilde, ook over spiritualiteit. Ik houd van dingen die net iets anders zijn, een beetje in de trant van: ‘Iedereen is dat al. Saai. Ik wil wat anders.’

De spiritualiteit bleef aan mij trekken en ten tijde van mijn afstuderen was in Nederland 25% van de mensen ook spiritueel zoekend. Toen dacht ik: ‘Hoe kan het dat wij als christenen eigenlijk iets heel moois hebben, maar dat het toch niet aansluit bij al die mensen die zoeken?’ Dan moet je het dus anders aanpakken. Zo kwam ik tot het onderwerp van mijn scriptie: ‘Christelijke spiritualiteit als missionaire kans’.

In diezelfde jaren zag ik kloostergemeenschappen kleiner worden en verouderen. Een aantal jaar geleden is ook hier in Hilversum het klooster gesloten. Toen werd mij duidelijk dat het tijd was voor nieuwe christelijke gemeenschappen, plekken waar mensen naartoe kunnen voor stilte, bezinning en ontspanning. Door het leven heen, met mijn persoonlijke proces en mijn wens om een verschil te maken, kristalliseerde het plan uit. Op die plek wilde ik staan. De plek waar al die dingen bij elkaar komen: stilte en zingeving, gericht op Jezus.

Onze maatschappij is heel erg op het verstand gericht. We overspoelen onszelf door prikkels om maar niet bij onszelf naar binnen te hoeven kijken. We zijn bang dat de stilte ons misschien ook wel confronteert met moeilijke dingen. Boosheid, verdriet, gemis, angst, pijn… In de kerk heb ik door dat rationele veel gemist en er komen vaak mensen bij me die overrompeld worden door gevoelens die te groot voor ze zijn. Steeds redeneren en blijven bij je verstand geeft geen rust. Je hoofd is maar een klein deel van wie je bent, je lijf is veel groter. Ik heb ontdekt dat het ervaren en voelen mij zoveel diepere inzichten hebben opgeleverd over wie ik ben, wat er bij me leeft en wat ik echt belangrijk vind. Soms schieten woorden tekort. Dat wat ik gemist heb, wil ik anderen aanbieden: in de aanwezigheid van God tot rust komen, voelen en ervaren.”